45. predsjednik


Pobjeda Donalda Trampa na američkim predsjedničkim izborima predstavljena je kao veliko iznenadjenje i neočekivan obrt situacije u najprljavijoj kampanji do sad, a s izbornim rezultatima se i dalje ne mire pristalice poraženog protivkandidata Hilari Klinton. S pravom ili ne (pokazaće ubrzo vrijeme), mnogi se zanose idejom da je se radi o revolucionarnoj promjeni (spoljnopolitičkog kursa) USA koji će  dovesti do bolje saradnje izmedju velikih sila a samim tim i do značajnog smanjenja rizika od izbijanja nekog većeg sukoba tj. 3. Svjetskog rata. Nije mi namjera da ovdje bistrim analitičarska mudrovanja koja ponajviše  zavise od količine (ne)opravdanog  optimizma dotičnih eksperata već da sagledam stvari iz objektivnog ugla prave astrologije koja je za analizu prirode i trajnosti vladavine novog kralja primarno koristila signifikacije sadržane u horoskopu proljetnog ingresa tj. ulaska SU na 1. stepen Ovna koji je stupanju na vlast prethodio i u horoskopu ingresa koji je prethodio konjunkciji hronokratora u novom triplicitetu.

2016-ar-ingress-usa

Da bi se dobio uvid u stanje/prirodu vladara kao i perioda njegove vladavine, proucava se dispozitor SA kao prvog superiornog planeta koji u mundanoj astrologiji predstavlja sve početke, temeljne principe, vrhovnu moć.  Ukoliko je SA dispozitor „zdrav“ tj. uživa recepciju i neoštećen je /maleficima/ te aspektira SA, to ukazuje na dobro stanje vladara, njegovu dobrotu i pravednost kao i dobro stanje njegovih podanika i njihovu poslušnost. Slično se može zaključiti i iz mundano/esencijalno kvalitetne pozicije SA. Ukoliko je SA dispozitor oštećen to je indikator „kvarenja“ podanika, mržnje koju će gajiti prema njemu i tereta koji će im on nametnuti. Aplikacija dispozitora bilo kojim aspektom (osim opozicije) takođe označava poslušnost podanika, mada ni kvadrat ne bi trebalo da ukazuje na bezrezervnu podršku – ipak je to aspekt nepotpunog neprijateljstva. Ovu informaciju je takodje moguće dobiti razmatranjem dispozitora tačke vladavine. U astrološkoj literaturi zabilježeno je više verzije ove  tačke https://classicalastrologer.files.wordpress.com/2012/12/ramesey_birchfield_1.pdf

lots-of-rulership

Kao što S. Birchfield  navodi u fusnoti, „problem“ sa faktorima druge tačke je što se sa signurnošću ne zna šta su autori podrazumjevali pod konjunkcijom – da li su mislili na stepen i minut ili samo stepen tj. da li je bilo dovoljno da JU stupi na prvi minut stepena na kome se SA nalazi? U skladu s tim, i rezultat se može mnogo razlikovati. Polazeći od pretpostavke da su mislili na stepen i minut konjunkcije hronokratora u novom, zemljanom triplicitetu (26.1. 1842.) dobijaju se slijedeći faktori

1. ascendent  10° 30′ Sco

2. JU/SA konjunkcija 8° 54′ Cap

= 58° 24′ koji se dodaju stepenu ascendenta proljetnog ingresa 1841. (122° 31′ Le) pa tačka vladavine (2) pada na 0° 55′  Li   što VE čini domicilnim vladarom  а SA terminskim, ali  o tome kasnije.

Тačkа vladavine(1):

  1. ascendent ingresa (1841.) koji je prethodio smjeni tripliciteta hronokratora – 2° 30′ Le
  2. MO – 2° 23′ Pi
  3. MA – 5° 33′ Sco

Od MA do MO ima 116° 50′ + 122° 30′ = 239° 20′ ili 29° 20′ Sco, dakle domicilni  vladar je MA a terminski SA. Krajnje zanimljiva (i rječita) kombinacija malefika, ako se uzme u obzir istorijska činjenica da su SAD od nastanka gotovo neprekidno ratovale, bez obzira kojoj stranki je predsjednik (posebno u aktuelnoj epohi 1841 – 2020) pripadao; MA je prirodni signifikator u SAD izuzetno moćnog/uticajnog  vojno-industrijskog kompleksa  na čiji je potencijalno poguban uticaj upozorio još odlazeći predsjednik Dwight D. Eisenhower u  oproštajnom obraćanju naciji 1961. http://coursesa.matrix.msu.edu/~hst306/documents/indust.html . Postavlja se pitanje kojoj od navedenih tačaka tj. vladara u karti proljetnog ingresa 2016. dati prednost ali to nije problem ako se ima na umu da prava astrologija raspolaže setom preciznih kriterijuma kojima je zadatak bas to – da odrede prioritet(e) i razdvoje bitno od manje bitnog i/ili  nebitnog, dajući sud na osnovu najjačeg indikatora i najjasnijeg svjedočanstva.  Dakle, MA ili VE? Definitivno MA jer je na samom ascendentu kao primarnom uglu i centralnoj, najuticajnijoj tački horoskopa a pritom prima i aplikaciju svjetla vremena, MO nakon promjene znaka i to kvadratom a nije nebitno ni što mu aplicira i drugo svjetlo, SU;  VE jest egzaltirana ali je i poprilično marginalizovana u mundanoj kadenciji 3. polja (a 4. znaka Pi).  Ljubav  podanika prema kralju simbolizuje dispozitor tačke u trigonu ili sekstilu sa SA ili ako među njima postoji recepcija – ovdje to nije slučaj. U istom su znaku, a prije nego što dodje do perfekcije konjunkcije, već usporeni MA će krenuti retrogradno i vratiti se u Sco što bi se moglo tumačiti kao gubitak podrške koju kralj inicijalno uživa i to pogotovo vojske – najvjerovartnije zato što neće biti u stanju uvećati vojni budžet/ispuniti očekivanja VIK-a kao što je u predizbornoj kampanji obećavao  a na osnovu čega su akcije vojne industrije skočile nakon vijesti o njegovoj pobjedi http://www.defenseone.com/business/2016/11/defense-stocks-soar-news-trump-victory/133033/

JU kao dispozitor SA nije sjajan, blago rečeno. Iako mu ME teoretski daje recepciju jer aspektira svoj domicil Vi iz Pi, on je u padu/detrimentu i spaljen (zapravo ne vidi ništa i sam je nevidljiv) pa kao takav predstavlja krajnje unesrećenog, odsutnog domaćina koji svom gostu nema ništa dobro da pruži.  JU je hendikepiran retrogradnošću, nedostatkom esencijalnog dostojanstva (peregrin) i detrimentom a trebalo bi se uzeti u obzir i da je kontra sekte u noćnoj karti, van hajza (muški planet iznad zemlje noću u ženskom znaku/kvadrantu) što mu dodatno kvari stanje tj. potencijal za pozitivnu manifestaciju simbolike tako da se nameće navedeno negativno tumačenje. Sama po sebi, SA pozicija u benefičnom/primarnom 1. polju karte koje mu po haldejskom poretku prirodno pripada ističe/akcentuira novog vladara kao svojevrsni „novi početak“, isto kao i činjenica da se nalazi blizu tačke apogeja na deferentu https://klasicnaastrologija.wordpress.com/2015/08/02/zaboravljena-snaga-planeta/  Ova pozicija bi trebalo da naglasi težnju vladara visokim ciljevima, velikim dostignućima kao i njegov idealizam ali je zbog navedenih faktora veoma upitno koliko je u mogućnosti da ih i ispuni te da zadrži podršku/poslušnost podanika. Sudeći po većini nabrojanih svjedočanstava, šanse su dosta male.

Ukoliko je JU u 10. znaku od SU, MO ili ascendenta (posebno ako se radi o dvotjelsnom znaku što je ovdje slučaj), želja vladara  za sticanjem bogatstva poprima osobine pohlepe. Pošto je JU višestruko oštećen, teško da će u toj namjeri biti uspješan pa se iz ovoga može zakljuciti da njegov proklamovani cilj oporavka američke ekonomije ostaje mrtvo slovo na papiru. Budući da JU aplicira SA, to označava slabost eventualne pobune i pobjedu kralja,naročito ukoliko je SA neoštećen kao što je ovdje slučaj. Slično se može zaključiti i iz SU/SA aplikacije trigonom koja teoretski označava njegovu bezbjednost, pobjedu i moć. Ako se SU odvaja od JU (a to jest bio njegov posljednji aspekt prije ulaska na 1. stepen Ar) i aplicira MA a nakon toga aplicira i SA, pobunu podiže neko  iz njegove „porodice“ (stranke?) ili neko njegovog ranga i zbog toga će patiti, ali će na kraju nadvladati. Ukoliko je vladar 4. ili 7. polja u 1. ili u 10. onda su mu neprijatelji poslušni – ovdje je JU kao vladar (i) 4. polja u 10. Ako su u 10. znaku od ascendenta ili SU benefici, posebno u egzaltaciji ili hajzu ili im je latituda sjeverna ili im se povećava brzina i uspinju se ka apogeju na epiciklu, to su najbolji pokazatelji njegovog uspjeha, izuzetne superiornosti i moći. Jedini uslov koji JU kao benefik u 10. znaku/polju ispunjava je sjeverna latituda tako da se na osnovu datih parametara teško može govoriti o ostvarenju zacrtanih ciljeva – ne može ispuniti ono što obećava, moć i superiornost su privid i ako je suditi po aflikcijama JU, biće nestabilna,korpumpirana. Dakle, ima više  indicija da će mu vladarska pozicija biti osporavana/ugrožena ‘pobunom’ ali to ipak ne bi trebalo da dovode do njegovog pada. O (privremenoj) slabosti njegovih neprijatelja trebalo bi da svjedoči i aplikaciona spaljenost te pad/detriment ME, vladara 7. znaka od pozicije SA – medjutim, ME je pri kraju znaka a ulaskom u Ovna uživaće recepciju tj. podršku MA (vojska) i SU (uticajne,moćne figure VIK-a) pa se u tome smislu može govoriti o njihovoj konsolidaciji i jačanju nakon incijalne (prividne?) dezorganizovanosti i bespomoćnosti/zatečenosti.

Ako terminom  tačke vladavine upravlja benefik, vladaće pravedno; ako se radi o malefiku, onda je suprotno. Budući da je malefični SA vladar termina obje tačke, lako je  zaključiti kojim će se principima (više) voditi. Priroda vladara tj. aktivnosti koje ća ga primarno zaokupljati moguće je spoznati na osnovu dvije tačke – jedna nastaje na osnovu rastojanja između SU  i 15. stepena Le (135°) pa se broj stepeni doda poziciji MO (143° 16′) što iznosi 278° 16′ tj. pada u znak Cap a druga na osnovu rastojanja između MO do 15. stepena Ca (322°)  pa se broj stepeni doda poziciji SU što drugu tačku dovodi do Aq (druga tačka se može lakše izračunati ako se uzme kraći luk  tj. od 15. stepena Ca do MO /38°/ pa se isti oduzme od pozicije SU tj. stepeni se broje unazad, suprotno slijedu znakova). Ako se tačke nađu u domicilima SA, kralj se najviše angažuje u gradjevinarstvu, kopanju kanala, usmjeravanju rijeka i sl. – dakle, na vrhu liste njegovih prioriteta trebalo bi da je ulaganje u obnovu/izgradnju infrastrukture koja je u poprilično zapuštenom, djelimično katastrofalnom stanju.  Prirodu vladara moguće je spoznati i iz terminalnog znaka tj. profekcionog ascendenta karte proljetnog ingresa (1841.) koji je prethodio prelasku hronokratora u zemljani triplicitet – 2016., profekcioni ascendent je stigao u 7. polje i Aq, dakle opet SA kao Trampov signifikator (ovo je posebno zanimljvo ako se ima u vidu da je po Ptolomejevim dobima, aktiviran njegov natalni SA u egzilu i 12. znaku na Poluksu 1. magnitude i nasilne MA prirode kao participirajući triplicitetni vladar ascendenta u Le); osim toga, nije li SA sjajan indikator  onoga što mu je donijelo bogatstvo i slavu a to su upravo nekretnine pod njegovom simbolikom? Nije li jedno od njegovih najpoznatijih predizbornih obećacanja izgradnja zida (SA) na granici sa Meksikom te vraćanje tradicionalnim američkim vrijednostima? Ono što je zabrinjavajuće – MA iz Sco je u partilnom superiornom kvadratu ka profekcionom ascendentu u Aq, ukazujući na opasnost po njegov život ali i bojeći njegovu ličnost snažnim marsijanskim impulsima koji su, opet, dobar odraz njegovog natalnog MA na ascendentu.

usa-1841-ar-ingres

Indikator dužine vladavine kralja  moguće je naći preko tačke dužine života, koja  u slučaju noćne karte i pozicije JU na uglu mjeri rastojanje od JU do SA pa se broj stepeni doda ascendentu – egzaktan kvadrat između hronokratora smješta tačku na 3. stepen Pi, pod udar partilnog, superiornog kvadrata MA iz Sag. Opet,poprilično jasna simbolika opasnosti po  život koja ukazuje na nasilan prekid vladavine i to, moguće, iz više pokušaja – za 12 mjeseci (ekvivalent najmanjim JU godinama kao vladara Strijelca) ili  15 mjeseci (najmanje godine MA). Sam znak na ascendentu ingresa koji prethodi stupanju na vlast daje generalne indikatore o bolestima koje uzrokuju propast/smrt; ako je ascendent u Sag, ona je  „slavna/hvale vrijedna“ ali budući da su oba malefika prisutna u znaku ascendenta, to je opet pokazatelj nagle i nasilne  smrti. Konjunkcija i  losi aspekti MA-SA, naročito ukoliko je SA u slabijoj poziciji i nije dispozitor MA svjedoče o ubistvu vladara, isto kao i aplikativna spaljenost SA. Ovi faktori nisu dati, ali zato je ispunjen slijedeći – ako MO bez ometanja prenosi svjetlost između MA i SA, smrt vladara je nasilna. U ovom slučaju, MO je i vladar 8. polja smrti dok MA vlada malefičnim 12. Budući da se MO odvaja od SA, lanac događaja koji dovode do atentata inicira vladar svojim aktivnostima/stavovima, vjerovatno zakonodavno-regulativne prirode (MO u 9. polju u kraljevskom znaku) a ova pozicija može da svjedoči i o atentatu na putu ili nekom religiozno-prazničnom  skupu, eventualno čak za vrijeme same inauguracije, budući da se perfekcija MO/MA aspekta dešava u 10. znaku Vi. Opasnost da mu vladavina bude nasilno prekinuta data je aplikacionom spaljenošću vladara MC-a, ME u Pi.

Solarna eklipsa u kraljevskom Le ili Ar navodi se kao još jedan faktor, naročito ukoliko se dešava kod sjevernog čvora. 21. augusta 2017. dogodiće se totalna solarna eklipsa u Le vidljiva nad teritorijom USA (u terminu i dekanatu MA!) pri čemu će MA biti prateća planeta u fazi helijačkog izlaska, veoma moćan pored apogeja na epiciklu i deferentu ali ono najvažnije – nadomak Trampovog natalnog ascendenta  u konjunkciji sa malefičnim MA kontra sekte i hajza koji vlada njegovim 4. poljem (smrt/grob) u Sco. Dodatni razlog za zabrinutost je pozicija malefičnog SA u 1. polju karte eklipse (egzaktni, aplikativni trigon sa MA!) i to egzaktno na Trampovom natalnom MO a u opoziciji sa SU, vladarom njegovom ascendenta (zivot) gdje ce krenuti direktno iz druge stanice 26./27. augusta 2017. što bi trebalo da predstavlja naročito opasan period po njegov život i/ili vladavinu.

usa2017-solar-eclipse

Solarna eklipsa za lokaciju glavnog grada USA traje  nešto manje od 3 sata (2 h 43 min) što simbolizuje period od nešto manje od 3 godine (tačnije, dvije  godine i 9 mjeseci, odnosno, 33 mjeseca);budući da stepen eklipse pada odmah iza MC-a u 9. mundano polje, …početak predviđenog događaja je u druga četiri mjeseca od vremena odigravanja eklipse a važne intenzifikacije su drugoj trećini čitavog perioda njenog trajanja. (Tetrabiblos) Ako je suditi po ovim signifikacijama, za Trampa  period od otprilike prva 4 mjeseca 2018. predstavlja početak opasnosti (prve naznake) dok je intenzifikacija prijetnje tj. period vjerovatne realizacije u drugih/srednjih 11 mjeseci od same eklipse tj. septembar/oktobar 2018. – oktobar/novembar 2019. Međutim, opasnost postoji već od samog momenta eklipse.

I samo već površan pogleda na njegov natal otkriva upečatljive paralele sa mundanim indikatorima, pri čemu se dodatno nameće pitanje može li Tramp stvarno odigrati ulogu konstruktivnog državnika – mirotvorca koji će Ameriku voditi drugačijim putem i tako osigurati period mira?tramp

Ističe se vec pomenuti malefični MA kontra sekte i hajza u konjunkciji sa ascendentom i kvadratu sa MC-om kao vladar 4. polja smrti/groba i 9. polja putovanja/inostranstva, filozofije/vjere  te almuten 6. polja bolesti/povreda/neprijatelja (ali i vladar najvećeg dijela 8. polja smrti u Ovnu!) koji dvanaestinom slijeće na SU, vladara ascendentna što ukazuje na beskompromisnog čovjeka vatrenih,fiksnih ubjeđenja koja izazivaju otpor/opoziciju i stoga pojavu neprijatelja koji su opasnosni po život. Izrazito koleričan temperament (ascendent u vatrenom Lavu + pozicija na Regulusu uz MO u fazi rasta/druga kolerična četvrt/ u vatrenom Strijelcu) akcentuiran je koleričnim MA na ascendentu koji uz kraljevsku nekretnicu 1. magnitude daje pojačanu sklonost ishitrenim reakcijama i ratobornosti posebno kad se osjeća izazvanim/poniženim tj. kad smatra da treba dokazati vlastitu moć, liderstvo i odlučnost a isto svjedoči i aplikacioni sekstil SU/MA snage trigona budući da se proteže preko ose tropskih znakova Rak/Jarac.

MA je vladar tačke pobjede (JU tačka, signifikator povjerenja, partnerstva/savezništva i uspjeha na 16. stepenu Ovna ) i tačke osvete/nemesis/(SA tačka, signifikator svega skrivenog, gubitka, tuge, progonstva kao i kvaliteta smrti na 5. stepenu Ovna) a nalazi se egzaktno na tački neophodnosti (ME tačka, signifikator tlačenja, svađe i mržnje na 27. stepenu Lava); J. Frawley je takođe opisuje i kao indikatora neophodnosti pravljenja (neugodnog) izbora. Ono što mu donosi uspjeh/savezništva takođe je i uzrok gubitka/tuge, pa i smrti; neophodnost biranja između više opcija može ga dovesti u situaciju da, u skladu sa izraztito koleričnim temperamentom, odluku donese naprečac i nepromišljeno, „glavom kroz zid“ koristeći prijetnje,prinudu/silu (MA) iza koje stoji volja za pobjedom/dokazivanjem snage i autoriteta po svaku cijenu. Ovakvi indikatori teško da opisuju kvalitete mirotvorca i diplomate koji će u kriznim situacijama/vremenima reagovati staloženo i promišljeno zarad deeskalaciji tenzija a tome doprinosi i aplikaciona opozicija MO ka vladaru ascendenta, SU i to pored čvorova koji su naročito štetni svjetlima jer se tu dešavaju njihova pomračenja – „sudbinska“ sklonost  sukobljavanju tj. izazivanju neprijateljstva/opozicije posebno zato što MO vlada malefičnim 12. poljem neprijatelja i dispozitor je vladara 6. i 7. polja. Štaviše,  MO se odvaja od retrgoradnog JU, vladara 8. znaka/polja (smrt) i aplicira vladaru ascendenta, spajajući tako ova dva planeta u separaciji – nije li to slično već opisanom prenosu svjetlosti između MA i SA karte ingresa koji je po teoriji koban za kralja?

Već pomenuti vladar životnog doba  SA u detrimentu na nasilnoj fiksnoj zvijezdi i u 12. znaku (kao vladar 8. znaka od svjetla vremena =smrt) dodatno je aktiviran i zbog toga što je u primarnim direkcijama kvadratom zakačio acendent  i ostaje na kormilu u periodu 17. 6. 2015. – 21.2. 2017.kada palicu (dvostruko, kao distributor tj. vladar termina direktovanog ascendenta u Vagi i aspektualno) preuzima VE u 12. znaku/polju, na nasilnoj nekretnici Procyon ali to znači da SA signifikacije i dalje  ostaju na snazi  pošto je s njom u partilnoj konjunkciji unutar istog termina; kao superiorac, on je u tome spoju nesravnjivo jači/uticajniji i VE nema snage da ublaži njegovu zlobu. Osim toga, ona je svojom pozicijom i vladarstvima (egzaltirani vladar 8. polja smrti, dispozitor vladara natalnog 8. na nasilnoj nekretnici te  prvi triplicitetni vladar 4. polja  – smrt) slučajni malefik a kada „štafeta“ na ovaj način prelazi iz ruku jednog malefika (SA) u ruke drugog malafika (VE) to je vrlo opasan indikator.   Od rođendana iduće godine SA  će biti dodatno aktiviran i profekcijom ascendenta u Raku. Budući da su u tome znaku 3 planete (i malefični solarni MA!) godina se može grubo podijeliti  na 3 dijela od po 4 mjeseca u kojima svaki pojačano ispoljava svoje signifikacije, tako da bi se malefični SA isticao na potezu 14. 10. 2017. – 14. 2. 2018. Naravno, MO kao SA dispozitor i planet koji je u bliskoj aplikacionoj opoziciji sa vladarom ascendenta je negativan uticaj  s kojim valja racunati citave godine tako da su pored opozicije/neprijateljstva izvjesni i zdravstveni problemi a utisak pojačava negativna činjenica da u solaru za iduću godinu retrogradni SA dolazi direktno na natalni MO i odatle naravno oponira vladaru ascendenta, SU u Blizancima. Dodatno, u solaru naredne godine dešava se JU povratak na natalnu poziciju i to na samom solarnom ascendentu što je negativno budući da je JU vladar natalnog 8. polja smrti  i shodno tome slučajni malefik.

tramp-solar-2017

Međutim, prije narednog rođendana dešava se nešto znatno opasnije i to nedugo nakon inauguracije a to je MA=>SU primarnom direkcijom, 10.3. ’17. po Naibodovom ključu, uzimajući u obzir latitudu MA; ukoliko se izostavi latituda malefika, do kontakta dolazi još ranije, 15. 1. ’17. dakle  prije inauguracije. Ovo je kontakt koji potencijalno ubija, budući da je SU i vladar ascendenta i hajleg jer je u 11. znaku/polju a aspektira ga MA, vladar njegovog termina koji na taj način postaje alkohoden tj. davalac godina. MA u sopstvenom terminu i dekanatu na primarnom uglu može dati svoje najveće godine – 66 a Tramp je trenutno u svojoj 71. što znači da je premašio „limit“ koji mu je ‘određen’. Po teoriji, svaki kontakt malefika sa hajlegom koji se dešava u okviru od otprilike +/- 5 godina od projektovane dužine života ima pojačane izglede da bude fatalan. Firdarski, Tramp je od 14.6.2016. u trogodišnjem periodu pod vladavinom sjevernog čvora  što je generalno povoljno ali ne i onda kada taj čvor stoji pored svjetla koje je ujedno i hajleg i vladar ascendenta! Stvar doduše izvlači separacija – SU se udaljava ali je još uvijek u orbisu od 4 stepena za koji drevni izvori tvrde da najviše šteti većem luminaru. Osim toga, ovogodišnja profekcija ascendenta (14. 6. 2016. – 14.6. 2017.)  pada u Blizance i 11. znak koji je mjesto prenatalne lunacije (mlad MO), sjevernog čvora i MA dvanaestine pa je to svakako jedna od kriznih/opasnih godina (Liber Hermetis).

tramp-inauguracija

Horoskop inauguracije. Ono što se ističe na prvi pogled pri poređenju sa Trampovim natalom je udar oba malefika na njegovo SU, vladara acendenta i hajleg – SA partilnom opozicijom iz 8. polja a MA partilnim kvadratom iz 11. Ukoliko Trampa posmatramo kao SA u malefičnom 8., takođe je ugrožen partilnim kvadratom (i dvanaestinom!) nasilnog MA iz Riba, 4. znaka od sopstvene pozicije (smrt) – preuzimanje predsjedničke funkcije skopčano je sa velikom opasnošću po život.

Još jedna krajnje interesantna paralela dobija se iz poređenja karte inauguracije (vrh 4.polja= ishod), Trampove SA/VE konjunkcije u Raku koja je višestruko aktivirana kao vladar perioda tj. okolnosti koje ga prate/kvaliteta njegovog psiho-fizičkog stanja i pozicije JU u karti početka prve lančane nuklearne reakcije takođe u 4.polju ishoda, povezanog sa orijentalnim MA na uglu 7. polja=rat.

nuclear chain reaction.PNG

Ovo preplitanje Trampovog natala i priloženog horoskopa u ključnim pozicijama je snažan indikator da njegove odluke tj. ono što mu se bude dešavalo u narednom periodu mogu biti inicijalna kapisla za početak svjetskog sukoba koji će uključiti i nuklearno naoružanje https://klasicnaastrologija.wordpress.com/2015/03/30/sad-postadoh-smrt-razoritelj-svijetova-armagedon-u-najavi-ii/

Ističe se i položaj čvorova  egzaktno na liniji ascendent – descendent Trampovog natala, baš tamo gdje će se u kriznom Augustu ove godine odigrati totalna solarna eklipsa vidljiva nad USA. Pred novim američkim predsjednikom je mandat koji je opasan po njegov život i po svjetski mir u kome neće biti u stanju ispuniti svoja predizborna obećanja.

Advertisements
Објављено под Некатегоризовано | Оставите коментар

Presudna je dobra forma


U naučnim krugovima još uvijek nije osporena obimna studija (Richard Lemay, Abu Ma ‘Shar and Latin Aristotelianism in the Twelfth Century: The Recovery of Aristotle’s Natural Philosophy through Arabic Astrology) iz šezdesetih godina prošlog vijeka utemeljena na tezi da je Zapad upoznao Aristotelovu filozofiju preko prevoda Abu Ma’sharovih astroloških djela sa arapskog na latinski. Pod presudnim uticajem ovog „princa astrologa“ (R. Zoller) u 9. vijeku je od  djelimično aristotelijanske astrologija postala kompletno aristotelijanska nauka.

U ovom tekstu će biti riječi o onom (centralnom) dijelu Aristotelove filozofije koji  ne samo da se može primjeniti, nego jest (bio) primjenjen u astrologiji, iako vecina  astroloških autora to eksplicitno u svojim djelima ne obrazlaže; radi se o njegovom učenju o četiri uzroka (grč. aitia – optužba/tužba, uzrok u nedefinisanom smislu, prilika koji nema nikakve veze sa idejom da neki događaj/stvar neizbježno čini da se desi/postoji neki drugi događaj/stvar tj. kauzalitetom u modernom značenju/shvatanju). Aristotelova definicija ovog pojma obuhvata cetiri uzroka koji predstavljaju odgovore na pitanja koja se moraju postaviti da bi se razumjelo šta nešto jest. Drugim riječima svaka supstancija je odredjena pomoću četiri uzroka tj. „krivca“ za njenu prirodu

  1. materijalni uzrok – odgovara na pitanje ono od cega se nesto sastoji; materija (grč. hyle / lat. causa materialis) je određena i kao izvor mogućnosti da nešto nastane, ono što je potencijalno; pasivni princip
  2. djelujući/pokretački uzrok – odgovara na pitanje odakle, od koga počinje nastanak, kretanje i uopšte, „razvijanje“, pasivnom daje formu  (grč. entelecheia / lat. causa efficiens); princip kretanja
  3. formalni uzrok  – odgovara na pitanje po čemu nešto jest to što jest(ko?/šta?); pojmljiva suština/esencija, oblik, određenost/kvalitet na osnovu kojeg nešto jest to što jest (grč. eidos/lat. causa formalis); aktivni princip
  4. „konačni uzrok“ tj. cilj/smisao/svrha – odgovara na pitanje  koji je smisao? (grč. telos/lat. causa finalis); princip svrhe

Moderna nauka i filozofija su najpoptunije odbacile četvrti uzrok tj. pitanje svrhe postojanja zato što isto podrazumjeva  volju, značenje i namjeru u univerzumu ili skraćeno rečeno, Boga. U Platonovoj filozofiji, forma tj.ideja postoji nezavisno od materije i prethodi joj u bilo kom vidu materijalne manifestacije i tu se Aristotel ne slaže sa svojim učiteljem – za njega forme postoje samo u kontekstu materijalne manifestacije tj. u spoju sa materijom. U rukama srednjevjekovnih filozofa, ova Aristotelova doktrina će biti razrađena u zaključak da ne postoje idealne forme („univerzalije“)  samo mentalni procesi koji ih zamišljaju a ti mentalni prcesi nisu stvarni; poznat kao nominalizam, ovaj filozofski pravac utabaće  put propasti astrologije tj. uspona i dominacije materijalističkog  pogleda na svijet unutar koga astrologija više ne može imati smisla.

Odnos između materije i forme je hijerarhijski a najviša forma (ne može biti materija za neku drugu formu) je duša (grč. psyche), koja predstavlja ono što čini biće živim. Po Aristotelovoj definiciji, duša je ono što neko biće čini tim jedinstvenim živim bićem a ne nekim drugim; svaki čovjek/živo biće stoga jest duša. Duša je djelujući/pokretački uzrok bića, njegov formalni ali i krajnji uzrok. Aristotelovo shvatanje rasta i razvoja individue podrazumjeva  ostvarenje duše u materiji tj. duša pokušava da se ostvari u potpunosti u materijalnoj manifestaciji. Ostvarenje je postepen proces koji zahtijeva vrijeme zato materijalni uzrok vremenski uvijek mora prethoditi formalnom uzroku u manifestaciji; dok je materija uvijek potencijal, forma je esencija onoga što nešto jest a sve do sada rečeno predstavlja temeljni princip astrologije koji je, kao što je već rečeno, rijetko u djelima tradicionalnih autora eksplicitno i pomenut/objašnjen. Medjutim, postoje i takvi a jedan od njih je Johanes Šener (Tri knjige o tumačenju horoskopa rođenja, XVI vijek) koji u VI poglavlju kaže:

Ascendent i MO su signifikatori tijela (materija). Vladar ascendenta i vladar MO su signfikatori duše (formalni, djelujući i konačni uzrok) Stoga, ukoliko su ascendent i MO oštećeni, a njihovi vladari su oslobođeni malefika, to označava slabost/bolešljivost tijela i zdravlje duše…“ (i obrnuto).

Ascendent je naravno I polje horoskopa pa ono što važi za njega i njegovog vladara, važi i za sva ostala polja (i planete u njima). Vladar polja/planeta predstavlja ono što to polje/planet pokušava da postane a istovremeno je i ono što ih podstiče/tjera na taj put ostvarenja – sjetimo se već pomenutog  principa da materija uvijek vremenski prethodi formi u manifestaciji – a to konkretno znači da znak na vrhu nekog polja/planet u nekom polju predstavljaju rani(ji) stadijum razvitka dotičnih faktora a vladar ovih komponenti označava krajnji rezlutat tj. ishod njihovih signifikacija. Iz ovoga logično proizlazi i da je odsustvo aspekta vladara ka vlastitom domicilu/planetu u njemu (grč. apostrophe – okretanje od, otuđiti se/ostaviti=averzija/inkonjunkcija)   loše budući da u tome slučaju ne postoji veza između „duše“ i „tijela“; tijelo nema (mnogo) mogućnosti da poprimi formu duše što ga sprečava u potpunom ostvarenju potencijala. Naravno, planet u vlastitom terminu ili triplicitetu će averziju sa dispozitorom po domicilu/egzaltaciji lakše podnositi od peregrinog planeta ili onoga u padu/detrimentu budući da ima nešto esencijalnog dostojanstva tj. autoriteta koji mu omogućava funkcionisanje u skladu sa vlastitom prirodom.

Još jedan primjer ove Aristotelove doktrine daje Antonius de Montulmo (O tumačenju horoskopa rođenja, XIV vijek): „Kad materija izgubi odgovarajuću razmjeru i dođe do uništenja njene sistematske uređenosti, njoj preegzistentna forma nema više snage da ostane u materiji, osim u pokvarenom stanju.
Hajleg je konstituisan kao materija u odnosu na alkohoden a alkohoden kao forma, i sam život osobe zavisi od oba ova posrednika…jer nijedan od njih zasebno ne može dati život čovjeku; stoga ukoliko hajleg dođe do anarete prije navršenih godina alkohodena bez aspekta benefika to ubija osobu jer efekat koji zavisi od hajlega, nosioca životne sile, biva uništen i iz toga proističe da faktor kojim su bili objedinjeni da borave jedan u drugom  nije u stanju da nastavi postojanje.“

Značaj dispozitora ističe i Julius Firmikus Maternus  (Matezis, IV vijek) te slikovito objašnjava: „Razmotri takođe koji planet je položen u domicilu ili terminu određenog planeta i, ukoliko je u domicilu nekog drugog, pogledaj vladara toga domcila i polje u kome se nalazi, da li je na prvom uglu ili u 2. polju ili u pasivnom polju (kadencija); i vidi da li je u egzaltaciji ili padu, kao i da li je u znaku u kome se raduje ili u kome je nesretan. Jer ako je vladar znaka dobro položen, planet (u tome znaku) koji razmatramo takođe učestvuje u blagostanju domaćinove sreće. Ali ako je domaćin na bilo koji način nesretan, planet koji razmatramo, iako možda položen u dobrom polju, biće ometen nesrećom toga drugog planeta koji vlada dotičnim znakom tj. poljem. Ovo takođe lako možeš posmatrati na osnovu ljudskog ponašanja. Ukoliko pozvan uđeš u bilo čiji dom a domaćin je upravo blagoslovljen povećanjem blagostanja, i ti takođe postaješ saučesnik u njegovoj sreći. Ali ako domaćin pati od siromaštva i ophrvan je nesrećom i ti postaješ saučesnik u njegovoj patnji i nedaćama pa one i tebe ophrvaju.“
Nije teško uvidjeti da je Mašalah ibn Atari u VIII vijeku na osnovu ovih principa logičnim zaključivanjem došao do koncepta recepcije  https://klasicnaastrologija.wordpress.com/2013/07/12/o-recepciji/

Antioh, Porfirije, Retorijus i Serapion kao istaknuti predstavnici helenističke astrologije definisali su vidove oštećenja/“zlostavljanja“  planeta a jedan od njih je kad planet ima loše položenog (esencijalno/slučajno debilitiranog) dispozitora. U istu kategoriju spada i upotreba triplicitetnih vladara SU i MO  kada se razmatra status/bagostanje oca i majke – ukoliko je svjetlo dobro postavljeno ali su mu triplicitetni vladari loši, dotičnom roditelju će u početku „cvjetati ruže“ ali će se to kasnije u životu preokrenuti – i obrnuto. Kod srednjevjekovnih, perzijsko-arapskih astrologa se tako može naići na tumačenje da je dobro postavljena tačka fortune znak prosperiteta u prvoj polovini života, ali ukoliko je njen vladar loše postavljen, usljediće preokret na gore – i obrnuto; naravno, „idealan“ scenario predstavlja dobra postavka tačke i njenog vladara, svjetala i njihovih triplicitetnih vladara. U horarnoj astrologiji, kvalitet ishoda predmeta pitanja tumači se (i) na osnovu stanja MO dispozitora i/ili planeta kome MO aplicira – na taj način dotični planet dobija ulogu sudije i od njegove prirode i stanja zavisi krajnji rezultat.

Klaudije Ptolomej (Tetrabiblos, II vijek)  najpoznatiji/najuticajniji astrološki autor  takav metod izlaže u III knjizi kao generalni proceduralni pristup svakoj tematskoj cjelini: „Prvo je neophodno ispitati mjesto u zodijaku koje je povezano sa određenim segmentom natala kao npr. MC za prosuđivanje aktivnosti/profesije, ili solarne pozicije za prosuđivanje u vezi oca. Onda je neophodno uzeti u obzir planete koje vladaju datom pozicijom na jedan od pet načina o kojima se prethodno govorilо.“ (domicil, egzaltacija, triplicitet, termin i aspekt)

Robert  Šmit komentariše ovaj pristup u kontekstu određivanja signifikatora akcije/profesije osobe i kaže: „Dominantni vladar(i) brzih planeta koje određuju aktivnost (MA, VE, ME)  će biti indikator(i) ishoda te specifične aktivnosti u smislu 1) dominantne ili podređene aktivnosti (u zavisnosti od toga da li su (ili ne) u helijačkom izlasku/orijentalni ili ugaoni 2) uspješne ili neuspješne aktivnosti (zavisno od toga da li ih aspektiraju JU ili SA  i  3) kada će se desiti promjene ili prekretnice u statusu ovih aktivnosti (u zavisnosti od toga koliko su im pozicije vladara istočne ili zapadne.

Žan-Batist Morin de Vilfranš (Astrologia Gallica, XVI/XVII vijek) vjeran je prethodnoj aristotelovskoj astrološkoj tradiciji: „Odnos između polja i njegovog vladara je prije svega kauzalan, naime dobro ili lose simbolizovano nekim poljem proističe od vladara toga polja, pri čemu polje predstavlja početak stvari, vladar pokazuje njen razvitak i svojevrsnu središnju tačku, a konačni dispozitor tj. planet koji je dispozitor vladara polja ukazuje na ishod stvari. Razmotri da li je planet koji nije u svom domicilu u aspektu sa svojim vladarom i ako je tako, procjeni vrstu aspekta i stanje oba planeta jer aktivnost planeta u aspektu sa vlastitim vladarom uveliko zavisi od toga vladara i zajedno proizvode jači efekat posebno ukoliko je aspekt snažan i prikladan. Dodatno, ukoliko je planet esencijalno/slučajno debilitiran dok je njegov vladar u dobrom stanju, to je indikator nesreća/nevolja na početku ali će nakon toga uslijediti dobra sreća posebno ukoliko je planet u povoljnom aspektu sa svojim vladarom i aplicira mu; ali ako je planet u dobrom stanju a njegov vladar loše postavljen, dobro će se pretvoriti u zlo i sva će nadanja biti zaludna. Naravno, najbolju mogućnost predstavlja dobra postavka oba planeta i ukoliko je jedan od tih planeta u dobrom polju, dobre stvari koje to polje simbolizuje biće realizovane a ako je u nesretnom polju, zla toga polja će biti ublažena ili spriječena. Konačno, ako su oba planeta loše postavljena to je najgora mogućnost i onda planet u lošem polju uzrokuje zlo ili u dobrom polju ometa ili sprečava dobrobit.“

Žerom Kardan (XVI vijek) u zbirci aforizama:

86.“Kad je…MO spaljen a njegov vladar snažan i sretan, ili JU kadentan a njegov dispozitor esencijalno/slučajno kvalitetan – osoba će se iz tužnih okolnosti i velike bijede izdići do poprilične uzvišenosti i sreće – i obrnuto.“

14. (godišnje revolucije) „Ukoliko je neki planet oštećen u solaru, efekti će se pojaviti kada bude aplicirao konjunkcijom,kvadratom ili opozicijom vladaru znaka u kome se nalazi

8.(elekcije) „Kada su signifikatori putovanja u vodenim znacima a malefici (ili benefici nesretno položeni) su u 10. znaku od njih, osoba će doživjeti mnogo neugodnosti na svojim putovanjima zbog lošeg vremena i oluja, i znaj da se uzroci putovanja otkrivaju preko dispozitora  signifikatora

23. (dekumbiture) „MA na ascendentu dekumbiture čini bolest brzom, silovitom koja šteti gornjim dijelovima tijela i uznemirava um; i ukoliko su pored ovoga oštećeni dispozitori svjetala i ascendenta, smrt će uslijediti…“

Ne trebaš misliti da promitor može ubiti ili djelovati sam; zapravo, ponekad će efekat biti aktivan u dugom vremenskom roku ali je samo zrak dispozitora u stanju da realizuje događaj.

Kardanov primjer

JU oštećuje ascendent u Djevici i gleda MA kvadratom ali u godini u kojoj je osoba umrla, ascendent primarnom direkcijom nije stigao do zraka JU, već do MO koji je njegov dispozitor

Različite metode hronokratora (profekcije,firdar, decenije, četvrtine, primarne direkcije ascendenta/hajlega kroz termine+aspekte planeta, zodijačko oslobađanje od fortune/tačke duha, itd.)  su još jedan sjajan primjer praktične upotrebe ove Aristotelove doktrine budući da se uglavnom sastoje od „glavnog“ i „sporednog/sekundarnog“ vladara tj. glavni planet u tandemu vlada dužim, sporedni kraćim vremenskim periodom; vladar dužeg/glavnog perioda predstavlja „materiju“ koja će predstavljati bazičnu prirodu/“spstancu“ desavanja dok vladar kraćeg perioda simbolizuje formu koju će ta materija (pokušati) poprimiti. Zbog toga je od primarne  važnosti da se planeti vide (aspekt po znaku je dovoljan, prednost naravno imaju harmonični aspekti) ali i da su po svojim prirodama bar donekle kompatibilni – npr., kombinacija SA/VE to nije,  posebno ako je SA formalna komponenta ali kao i uvijek, dosta  zavisi od esencijalnog/slučajnog kvaliteta planeta. U profekcijama, profektirani faktor (najčešce se analizira 5 najbitnijih pozicija – SU, MO, asc, fortuna, MC) predstavlja materiju, dok planet na koji natalno (i/ili u solaru) stižu predstavlja formalnu komponentu – ukoliko nema kontakta ni sa jednim planetom, onda je vladar znaka u koji stižu mjerodavan za kvalitet ishoda.

Izvorno učenje o ingresima https://klasicnaastrologija.wordpress.com/2014/06/11/o-ingresima-planeta/ tranzitima (i dvanaestinama )  https://klasicnaastrologija.wordpress.com/2014/06/21/dvanaestina-dodekatemoriondwadasamsaduodecima/   je takodje sazdano na ovom principu, pri čemu tranzitirajući planet (dvanaestina koja pada na neko polje ili planet) predstavlja aktivnu tj. formalnu komponentu  dok je tranzitirani planet materija – shodno tome,  bolje je kad je formalna/aktivna komponeta benefik. Iz toga razloga je SA tranzit preko JU  fudamentalno drugačiji od JU trazita preko SA – podrazumjeva se, ukoliko je dotični tranzit uopšte od značaja  jer je jedan od planeta i vladar datog perioda po nekom (ili više)  metoda hronokratora.

Literatura:

Robert Hand, On Matter and Form in Astrology

Claudius Ptolemy, Tetrabiblos (transl. by Robert Schmidt)

Објављено под Некатегоризовано | Оставите коментар

Kazaljke nebesa


Kao što reče John  Frawley u tekstu Kako pobijediti vrijeme  http://www.skyscript.co.uk/timing.html  klijenti koji zatraže usluge (horarnog) astrologa ne žele znati samo da li će se (ili ne) i kako  nešto odigrati, već i kada, što svakako predstavlja najkomplikovaniji dio astrološke prakse. Opštepoznati  metod određivanja vremena nekog događaja pomoću broja stepeni do perfekcije konjunkcije/aspekta između vladara ASC/MO i vladara predmeta pitanja predstavlja daleko najrašireniju ali i „najjednostavniju“ varijantu, koju primarno koristi i William Lilly u Hrišćanskoj astrologiji II pa otuda i njena popularnost. Međutim, postoje i druge, „zaboravljene“ o kojima će biti riječi u ovom tekstu.

Svako ko se bavi horarnom astrologijom sigurno je doživio da se događaj najavljen perfekcijom aspekta relevantnih signifikatora nije poklopio sa indikacijom broja stepeni pretvorenih u sate, dane, nedjelje, mjesece ili godine. Nekad su u pitanju veća, nekad manja odstupanja ali čak i kad se na umu ima bitna činjenica da nijedan metod ne može pružiti besprijekornu preciznost a pred astrologom je horoskop koji ispunjava sve kriterijume radikalnosti, opet ostaje nezgodna istina da su rezultati nerijetko poprilično nezadovoljavajući. Da, Lilly u Hrišćanskoj astrologiji daje dosta primjera u kojima uobičajeni metod određivanja vremena gotovo savršeno funkcioniše, ali podrazumjeva se da tamo nije predstavio one (mnoge?) koji su i njega ostavili u čudu – na poslijetku, i on je bio samo čovjek. Ili je stari majstor-lisac biserje svog umijeća odlučio sakriti da bi bilo dostupno samo najupornijima i najposvećenijima koji su voljni da istražuju po svim knjigama?

Moguće ‘riješenje’, kao i obično u ozbiljnoj astrologiji, predstavlja povratak u prošlost i konsultacija sa svim raspoloživim izvorima da bi se stekla što potpunija slika jer ako ne znamo prepoznati relevantni indikator, promaći će nam i vremenska poruka koju pokušava da prenese.

Promjene pozicija planeta (po longitudi i latitudi) i promjene položaja po kvadrantima horoskopa analogne su različitim ishodima u sublunarnom svijetu. Valja naglasiti da nije svaki dio horoskopske karte jednako „brz“što se realizacije tiče. Saul  kaže da su muški kvadranti brži od ženskih, ali odmah dodaje i Mašalahovo mišljenje za koje kaže da je ispravnije –  da je izdižući, istočni segment IC-ASC-MC brži od zalazećeg, zapadnog  MC-DESC-IC. U tome smislu su bitnе i glavne tačke/prekretnice sinodičkog ciklusa sa SU – konjunkcija, prva stanica, opozicija, druga stanica, i ponovna konjunkcija. A broj stepeni između signifkatora može se mjeriti i po ascenziji, sto su zapravo primarne direkcije pa  shodno tome broj vremenskih jedinica naznačen rastojanem između signifikatora može dati značajna odstupanja, u zavisnosti kojim metodom se ona mjeri. Npr., dok perfekcija aspekta mjerenjem po longitudi iznosi 7 vremenskih jedinica, primarnim direkcijama može simbolizovati (znatno) više ili manje od toga, u zavisnosti od različitog vremena ascenzije stepeni znakova u kojima se signifikatori nalaze. Tako je ascenzija jednog stepena Vi/Li na 45° sjeverne geografske širine ekvivalentna 1.329 (godina/mjesec/nedjelja/dan/sat) a Ar/Pi samo 0.531  što je ozbiljna razlika.

Pri procjeni vremena treba uzeti u obzir da li se radi o fiksnom (godine) dvotjelesnom (mjeseci) ili kardinalnom znaku (dani), da li je u pitanju domicil superiornog (mjeseci/godine) ili inferiornog planeta (dani/mjeseci) i da li se planet nalazi u izdižućem (brže) ili ponirućem dijelu karte (sporije). Takođe, superiorni planeti su sporiji (MA, JU, SA) dok su svi ostali brži. Logično, planet koji je sporog kretanja pred pred prvom stanicom ili je tek nedavno krenuo direktno ostavlja po strani svoj broj i svoje obećanje (Saul) drugim riječima, ono što perfekcijom aspekta nagovještava ispuniće tek nakon odlaganja i pri tome ne treba očekivati da to bude u skladu sa bilo kojom metodom odredjivanja vremena; naravno, sporo kretanje nakon druge stanice je svakako daleko povoljnije od usporavanja pred prvu jer označava oporavak i obnovu stvari.

Omar al-Tabari je uzimao četiri faktora u obzir: 1)planet u izdižućem dijelu karte 2)orijentalan  3)brzog kretanja  4)u recepciji sa brzim planetom. Ukoliko su ispunjeni svi uslovi, stepeni će predstavljati sate; ukoliko nedostaje jedan, dani; ako  dva, mjeseci a tri će označiti godine.

Postoji i opcija a) perfekcije tranzitom u realnom vremenu i to konjunkcijom (Lilly upotrebljava ovu metodu). Isto tako, b) broj stepeni između planeta (ekliptika/ascenzija) može da se pretvori u dane – recimo da su signifikatori MO i SA u aplikaciji sekstilom, orbisa 5 stepeni što bi po ovom metodu označilo 65 dana (ekliptika). Zatim je tu i c) varijanta profekcije koja vrijeme mjeri brojem znakova od sporijeg planeta tj. onoga koji prima aplikaciju i ASC ili obrnuto. Svakako zanimljiv primjer predstavlja d) broj stepeni od početka znaka do stepena ASC a e) podrazumjeva upotrebu manjih godina (sati/dani/mjeseci/godine) signifikatora vremena koji udvostručuje broj ukoliko je u dvotjelesnom znaku.

Signifikator vremena ne može biti bilo koji planet čak iako je istaknut/snažan jer ukoliko nema svjedočanstva u pitanju, uopšte nije releventan. Pretpostavljam da se ova opaska odnosi na ugaoni, esencijalno kvalitetan planet u horarnoj karti koji u određivanju vremena nema nikakvu ulogu, iako ga pozicija čini veoma bitnim za ispravno tumačenje. Prvo se razmotri MO, pa onda vladar ASC/predmeta pitanja (onaj koji prima aplikaciju) ili planet kome jedan ili drugi aplicira. Između navedenih kandidata, esencijalno/slučajno jači i usklađeniji sa prirodom pitanja će preuzeti signifikaciju. Ukoliko su izjednačeni po autoritetu, signifikator vremena će biti svjetlo koje harmoničnije (ili uopšte) aspektira ASC.  Ukoliko su i signifikator vremena i primaoc njegove aplikacije oba u izdižućem dijelu karte, orijentalni i brzi, rastojanje u stepenima simbolizovaće dane; ali ako su spori, okcidentalni i u ponirućem dijelu karte mjesece ili godine. Generalno, potez ASC-MC simbolizuje sate, MC-DESC mjesece, DESC-IC godine, IC-ASC dane i kombinuje se sa već navedenim indikatorima modaliteta znakova i njihovih domicilnih vladara. Takodje generalno, znaci kraće ascenzije (Co-Ge) daju kraće vremenske jedinice, dok znaci duže ascenzije (Ca-Sag) označavaju duže.

Kada je MO u polju predmeta pitanja i povezan sa vladarom toga polja (isti stepen aspektualno ili konjunkcija) koji aspektira svoj domicil, stvar se realizuje istog dana. Isto tako, ukoliko je MO u polju predmeta pitanja (ili na nekom od uglova, najbolje I i X) na istom stepenu kao i prirodni signifikator stvari  (npr. MO u II domicilu i na istom stepenu kao i JU) realizuje stvar; a ukoliko još  aplicira vladaru ASC ili predmeta pitanja – pod uslovom da aspektira polje predmeta pitanja  ili aplicira planetu koji ga aspektira – stvar će biti realizovana istog dana. Saul upozorava da ukoliko smo zaključili da će se perfekcija desiti za manje od lunarnog mjeseca, ne treba se suviše pouzdati u takav sud ukoliko se u  tome razdoblju ne kompletira i njegov sinodički ciklus; dakle, treba obratiti pažnja na MO kretanje kad god je partner pitanja (signifikator vremena!) jer može da ukaže na perfekciju prije bilo koga drugog metoda budući da će u toku mjeseca tranzitirati sve u karti. Iz istog razloga, Umar al Tabari savjetuje na oprez ako se radi o periodu dužem od lunarnog mjeseca.  Pošto je MO generalni ko-signifikator svakog pitanja, njegov tranzit preko ASC ili polja pitanja, ili stepena vladara ASC/signifikatora pitanja može ukazati na momenat  realizacije. Čak i kretanje SU je bitno, budući da njegov tranzit kroz zodijak donosi smjenu godišnjih doba i dešavanja po uhodanoj  pravilnosti.

Svaka promjena u stanju signifikatora (vremena) određuje momenat realizacije pa ako je pitanje postavljeno dok je bio orijentalan, desiće se kad bude okcidentalan, i obrnuto; ako je bio direktan, odigraće se kad bude retrogradan i obrnuto; ako u vrijeme pitanja nije bio pod zracima, onda će se efekat javiti kad bude spaljen, itd. a ukoliko je bio peregrin, onda kad dosegne vlastiti domicil (egzaltaciju?). Generalno, ingres benefika u polje predmeta pitanja može da označi vrijeme realizacije isto kao i ingres planeta koji je primio aplikaciju relevantnog signifikatora. Ukoliko je SU signifikator vremena/partner pitanja, njegov tranzit preko ASC ili relevantnog polja/njegovog vladara takođe može predstavljati vrijeme ostvarenja.

Primjeri iz Mašalahove prakse dokazuju da je ovaj drevni majstor gotovo uvijek navodio više rokova za realizaciju; čitanje tih tumačenja ohrabruje i opušta jer skreće pažnju na ono što svako od nas lako zaboravi, a to je da apsolutna tačnost i pouzdanost ni u astrologiji ne postoje. Često je potrebno, ili bolje rečeno, neophodno, dati više rokova za realizaciju nečega što se po procjeni tumača karte treba ostvariti u nekom budućem momentu i nerijetko je diktat konteksta situacije presudan faktor. Mašalah u tumačenjima  spominje gotovo sve već navedene varijante određivanja vremena i  primjer koji slijedi predstavlja tipičnu proceduru

Sahl pitanje kraljevstvo za blog

Perfekcija opozicije MO/SA je indikator realizacije budući da SA daje recepciju MO i nalazi se u polju predmeta pitanja; prva opcija je da će poziciju  dobiti za 6 dana. Ako ne bude tada,desiće se kad tranzitni MO stigne do SA. Treća mogućnost podrazumjeva tranzit VE, dispozitora MO, preko stepena ASC. Ovdje Mašalah izgleda otkriva i jednu od majstorskih caka – ukoliko su vladar ASC i MO kadentni a ono što je bilo naznačeno perfekcijom njihovog aspekta sa vladarom relevantnog polja još se nije odigralo, treba se okrenuti dispozitoru ASC/MO (naravno, i oni mogu biti kadentni ali za tu varijantu nema dodatnog objašnjenja; međutim, za pretpostaviti je da se uz toliko kadencije traženo najvjerovatnije neće ni odigrati – ukoliko se pitanje ne odnosi na neku promjenu, putovanje, bijeg i sl. za šta je kadencija prirodni signifikator).

Mašalah kaže da je osoba dobila kraljevsku poziciju kada je benefična VE stigla do ASC, što je prvi ugao ali istovremeno i znak njenog tripliciteta. Da nije bilo tad(!), onda bi se odigralo pri njenom tranzitu preko uglova IC/pozicije MO (domicil) ili DESC (triplicitet) ili za vrijeme tranzita preko stepena SA u X ili za vrijeme njegovog helijačkog izlaska (u slučaju da je bio pod zracima ili okcidentalan u vrijeme postavljanja pitanja). Realizacija je očigledno zahtjevala mnogo više od 6 dana određenih ‘klasičnim’ metodom, a nisu bile u pitanju ni nedjelje niti mjeseci, već nešto manje od 3 mjeseca tj.oko 83 dana (godine ionako nisu mogle biti opcija jer je samo pitanje nosilo odrednicu  ove godine). Realizacija je usporena zbog pozicije MO u IV polju, aspekta opozicije i superiorne prirode SA u X. Da je MO bio u VII, bilo bi brže, još brže u X a najbrže u I. Generalno, snaga vladara ASC/MO ubrzava realizaciju, slabost je usporava. Po brzini realizacije, Mašalah ovako rangira polja – I, X, XI, VII, IV, IX, V, III dok su ona u averziji sa ASC (II, VIII, VI i XII) loša/slaba tj. spora. Na kraju  daje i dragocjene  povratne informacije – čovjek koji je postavio pitanje na poziciji vlasti zadržao se svega 15 dana (analogno najmanjim godinama kadentnog MA, dispozitora SA i vladara X?) i ona mu nije donijela očekivano zadovoljstvo i korist. I dok su MO/SA pozicije na uglovima bile siguran znak da će dobiti ono što je tražio, aspekt opozicije uz SA u padu, na poziciji vlastitog „zla“ i bezvrijednosti, „bunara“, na mjestu koje „mrzi“ prouzrokovao je i odbojnost osobe prema autoritetu/položaju koji je dobila.

Ibn Ezra u Pocetku mudrosti  navodi vremenske jedinice za sve zodijačke znakove, pa ih nije zgoreg imati na umu pri tumačenju:

Ovan/Škorpion15 godina/mjeseci (najmanje godine vladara MA), 37 dana, 4 sata

Bik8 godina/mjeseci (najmanje godine vladara VE) 20 dana, 16 sati

Blizanci 20 godina/mjeseci (najmanje godine vladara ME) 50 dana, 4 sata

Rak25 godina/mjeseci (najmanje godine vladara MO) 5 dana, 5 sati

Lav19 godina/mjeseci (najmanje godine vladara SU) 47 dana, 23 sata

Djevica20 mjeseci/godina, 7 dana, 4 sata

Vaga20 godina/dana, 16 sati (mjeseci nedostaju ali se najvjerovatnije radi o štamparskoj grešci i budući da su sati isti kao kod Bika kod koga se takođe radi o 20 dana, može se pretpostaviti  da postoji potpuna podudarnost, poput parova Ovan/Škorpion i Strijelac/Ribe)

Strijelac/Ribe12 godina/mjeseci, 30 dana, 12 sati

Jarac27 godina/mjeseci, 37 (?) dana, 14 sati

Vodolija30 godina/mjeseci, 75 dana, 6 sati

Literatura:

 – Works of Sahl&Masha’allah/The Search of the Heart (translated by Dr. Benjamin Dykes)

The Beginning of Wisdom. An Astrological Treatise by Abraham Ibn Ezra (translated by Raphael Levy, Francisco Cantera)

 

Објављено под horarna astrologija, principi&tehnike | Оставите коментар

Zašto baš Adolf


Vermaht slika

Dok https://klasicnaastrologija.wordpress.com/2015/08/13/jedna-slamka-medu-vihorove/ predstavlja teorijsku osnovu, ovaj tekst ima za cilj  da na primjeru poznate, ozloglašene istorijske ličnosti (čije je vrijeme rođenja pouzdano) pokaže i dokaže da ta ista teorija odlično prolazi test praktične provjere. Preplitanje natalnog potencijala sa relevantnim mundanim ciklusima iznjedrilo je tiranina koji je 12 godina proveo na kormilu vojne sile koja je pokorila sve do La Manša na zapadu, prodrla do linije Lenjingrad – Moskva – Staljingrad/Kavkaz na istoku, ratovala u pustinjama Sjeverne Afrike na jugu, gospodarila  Skandinavijom na sjeveru.

Adolf HitlerPrvo je neophodno procijeniti natalni potencijal za vladarsku poziciju i valja imati na umu da su u tome smislu ugaoni znaci u odnosu na POF isto tako moćni/djelotvorni kao i oni u odnosu na ASC dok je istaknutost na mundanim uglovima takođe pokazatelj snage/intenziteta izražaja planetarnog principa.

Za početak, triplicitetni vladari svjetla vremena kao opšti indikatori sreće/uspjeha. SU u Biku je pod vladavinom VE, MO i pomoćnog MA. VE je višestruko aflikovana retrogradnošću, antiscijom sa ugaonim SA u detrimentu i konjunkcijom sa MA ali i ulaskom pod zrake SU. Pozicija u VIII (zaludnom/dokonom) znaku od ASC takođe nije povoljna, a u XI od fortune daje samo nade/stremljenja koja doživljavaju krah uslijed mnogostrukih oštećenja. Pozicija u mundanom VII sve ovo snažno ističe i dovodi u kontekst (loših) odnosa sa drugima – prva polovina života definitivno nije povoljna. Situacija se drastično mijenja u drugoj polovini života (uzgred, rođenju je prethodio pun MO pa je manifestacija natalnog potencijala odložena) kada kormilo preuzima MO/JU konjunkcija. Fortuna ili njen vladar u konjunkciji sa velikim benefikom je uvijek dobitna kombinacija, naročito ukoliko se nadje na uglu od fortune/ASC, kao što je ovdje slučaj a zanimljivo je da se kombinacija aktivira tj. počinje da donosi plodove upravo kad je Hitler napunio 32 godine, što je polovina zbira ascenzije Jarca (27 godina) i manjih godina MO (25) i JU (12). Naravno, nije za očekivati da sve ide glatko i preko noći jer je JU u padu ali nije ni toliko loše kao što na prvi pogled izgleda jer on ipak ima autoritet/resurse termina+dekanata i u trigonu je sa mundano ugaonim svjetlom vremena.   Međutim, JU je veoma važan iz još jednog razloga – doruphoros (kopljonoša/tjelohranitelj) kao indikator društvenog statusa.

Tematika je sama po sebi veoma složena jer nema potpunog konsenzusa autora po pitanju pravila za odredjivanje kandidata a postoji i više verzija ovog principa. Iako Hitlerovo SU (svjetlo vremena) nije na primarnim uglovima  niti je u muskom znaku/kvadrantu (kao i MO) ono je ipak  na uglu mundanog VII i ukoliko se oslonimo na definiciju Paulusa Aleksandrijskog kopljonoša SU može da bude planet (prednost ima onaj iz dnevne sekte, dakle SA ili JU) koji je orijentalan do pozicije desnog trigona – u ovom sličaju, na čitavom potezu do 1. stepena Jarca. Postoji kandidat, i to je benefični JU, ali u padu. Istovremeno, JU je okcidentalan od MO i to u orbisu do 7 stepeni, koliko po pravilu zahtjevaju helenistički izvori kad se radi o kriterijumu za kopljonošu MO. Iako MO nije svjetlo vremena, kao drugi (manji) luminar i generalni signifikator života osobe on uvijek ima ogromnu težinu. Dakle, veliki benefik JU je očigledan kopljonoša oba svjetla, što ga čini naročito bitnim. Iako mundano kadentna u III polju, ova MO/JU konjunkcija dobija na značaju/snazi ako se uzme u obzir ono što sam rekao na početku – ona je na uglu od POF u Raku i u ugaonom IV znaku od ascendenta. Hitler je nepobitno bio veoma popularan ne samo u Njemačkoj/Austriji i među pripadnicima njemačke manjine u drugim državama, već na čitavom Zapadu (britanska kruna, američki industrijalci, bankari…svi oni koji su ga na kraju krajeva i opremili za pohod na Rusiju) http://www.novi-svjetski-poredak.com/2015/07/18/povezanost-engleske-krune-i-hitlera-pojavila-se-snimka-kraljice-elizabete-kako-podize-desnicu-u-znak-nacistickog-pozdrava/

JU nije samo kopljonoša oba svjetla, već je i vladar tacke osnove  ( 8° 19′ Riba) jedne od helenstičkih tačaka koje u kontekstu odredjivanja društvenog statusa osobe spominje Vettius Valens u Antologiji.  Za ovu tačku Paulus Aleksandrijski kaže Оna je kao dah, uzročnik je svega,  vlada svime  u životu osobe  Guido Bonatti je naziva uzdanicom ascendenta i ona je suštinski indikator da li/koliko osoba može da izdrži pod tovarom svoje sudbine (Fortuna) tj. koliko stabilnosti i snage je dato da se nosi sa (pre)okretanjem poslovičnog „kola sreće“. U tome smislu djeluje kao motivacioni temelj/korijen za SU tačku, na osnovu koga osoba bira svoj vid/pravac djelovanja (tačka duha – svjesne odluke, govor/komunikacija, aktivnosti) i zbog toga se obavezno tumači u tandemu s njom. Njena signfikacija postaje sasvim jasna kad se ima na umu da od dvije osobe postavljene u iste (ne)prilike jedna opstane dok  druga propada; onaj sa zdravom tačkom/vladarom baze će od pristojnog očevog nasljedstva stvoriti veliko bogatstvo dok će drugi brzo proćerdati sve. Budući da predstavlja fundament, tačka se uvijek nalazi ispod linije horizonta i predstavlja kraće rastojanje između fortune i duha, koje se dodaje stepenu ascendenta.

Tačka egzaltacije je takođe bitan indikator društvenog statusa koji će osoba doseći kao i njenih urođenih talenata. Za dnevna rođenja računa se rastojanje od MO do stepena egzaltacije na 3. stepenu Bika a za dnevna od SU do stepena egzaltacije na 19. stepenu Ovna pa se vrijednost dodaje ASC. U Hitlerovom slučaju tačka pada na 14° 52′ Vage u I polje, što je opet dvostruko ugaona pozicija. Vladar tačke je već pomenuta VE u vlastitom domicilu u VIII znaku i u XI znaku od fortune (veoma povoljan indikator!), a u VII mundanom polju. Ozloglašeni tiranin ostao je zapamćen kao harizmatična ličnost koja je mobilisala Njemačku kao pokretač 2. Svjetskog rata i pomen njegovog imena se poistovjećuje sa desetinama miliona mrtvih koje je taj sukob prouzrokovao kao i sa samoubistvom u berlinskom bunkeru. Ne uklapa li se sve savršeno u simboliku tačke i njenog vladara?

Kao dodatne indikatore volje za moći/dosezanja visoke pozicije  valja istaći poziciju ko-almutena ASC, SA u mundanom X polju/benefičnom XI znaku (sekta i hajz, ali okcidentalan što opet  uzrokuje kašnjenje ispoljavanja potencijala)  u kraljevskom Lavu u vlastitom terminu/triplicitetu a SA je istovremeno i vladar tačke duha na 20° 51′ Vodolije (uzgred, na malefičnoj nekretnici Dubhe 2. magnitude i MA prirode) i almuten tačke egzaltacije. Vladar ASC, VE je u antisciji sa oba malefična a ugaona esencijalno debilitirana superiorca iznad horizonta što ga isto tako podstiče da se popne što je moguće više – naravno, primarno  se koristeći metodama koje njihova simbolika sadrži. Superiorne planete prirodno daju interes za „veliku sliku“, razumijevanje istorijskih,društveno-političkih tokova i učestvovanje u njima, vodeću poziciju, iniciranje nečeg novog, težnju da se ostavi lični pečat, itd. Osim toga, VE kao vladar ASC aplicira i SU, vladaru X polja.

Dakle, natalna karta prikazuje sasvim pristojan potencijal da se osoba izdigne izvan domašaja prosječne ljudske sudbine što vlastitim upornim zalaganjem, što protekcijom i podrškom moćnika. Ali sve ovo ipak nije dovoljno da objasni njegov nivo moći i uticaja pa se zbog toga treba okrenuti prenatalnim mundanim ciklusima koji odlučuju o razmjerama ovih fenomena. Ide se hijerarhijski, prvi tj. najniži nivo predstavljen je prenatalnom lunacijom što je u Hitlerovom slučaju bio pun MO.

Hitler Lunacija

Egzaktno poklapanje stepena ASC sa stepenom svjetla vremena iznad zemlje a sve u X polju karte. Stepen MC lunacije je u partilnoj konjunkciji sa tačkom egzaltacije. Mislim da je prevod simbolike suvišan. Ovo su krajnje moćni indikatori.

Slijedeći nivo predstavlja karta proljetnog ingresa. 1889 Ar Ingres

MC je pao u partilnu konjunkciju sa tačkom osnove, dok je MO/JU konjunkciju istakao ugao VII polja. Iako se na prvi pogled može učiniti da je vladar godine tj. ovog kvartala SU u egzaltaciji/triplicitetu kao svjetlo vremena i planet najbliži MC-u, to je ipak varka zato što je MA dispozitor ova svjetla, ima autoritet tripliciteta na ASC a i vladar je sata; taj MA je veoma bitan zato što pada u partilnu opoziciju sa stepenom Hitlerovog ASC i kao ugaoni superiorac u kraljevskom znaku koji prirodno simbolizuje rat/pobunu/rušenje poretka, on dodaje mnogo ulja na vatru Hitlerovog ionako ratobornog, vlastoljubivog temperamenta.

Treći nivo predstavlja karta ingresa koji je prethodio maloj konjunkciji hronokratora 1881. u Biku

1881 hronokratori

Oba hronokratora u kraljevskom Ovnu u vladarskom X polju su u partilnoj opoziciji sa stepenom Hitlerovog ASC, još jedan upadljiv indikator nezajažljive težnje da se  ovlada društveno-političkim tokovima, zauzme vodeća pozicija, ostvari velika istorijska misija. Iako ovdje nije vladar, MA je ipak opet dispozitor oba svjetla kao i samih hronokratora, a u VIII polju karte i to u partilnoj konjunkciji sa Hitlerovom tačkom duha. Ionako datu sklonost nasilnim, vlastoljubivim i buntovnim metodama djelovanja koje simbolizuje tačka u Vodoliji i njen mundano ugaoni malefični vladar u kraljevskom Lavu, mundana dimenzija dodaje  i snažan (orijentalni) MA  impuls i to baš iz polja smrti i razaranja te ljudskog znaka. Sasvim prikladno za nekoga ko je svojim aktivnostima i idejama inicirao najveće stradanje u istoriji čovječanstva.

Karta same konjunkcije JU/SA u Biku je takođe fascinantna

Adolf 1881 stepen male konjunkcije

Hitlerovo SU je u partilnoj konjunkciji sa hronokratorima i ako se ima u vidu da je SU vladar njegovog X polja, ovo je još jedan ubjedljiv pokazatelj jedinstvene sudbine. Pažnju opet privlači MA na vrhu VII polja karte i to zato što mu je dispozitor upravo JU na Hitlerovom SU, a JU vlada IV i VII poljem karte konjunkcije.   Ovo se može tumačiti kao napajanje Hitlerovog SU (ambicija/vlast)  na mundanom/nadređenom izvorištu simbolike rata/osvajanja. Da li je samo puka slučajnost da je bio opsjednut idejama „prodora na Istok“, „životnim prostorom“, teorijom „krvi i tla“? 

Četvrti, najviši nivo predstavlja karta ingresa koji je prethodio smjeni tripliciteta konjunkcija hronokratora 1841.

Adolf Ar ingres tripl shift 1841

Ovaj put ASC karte partilno pogađa stepen tačke egzaltacije,upadljiv  indikator da njegovom imenu i djelu zaborava biti neće. Sam stepen konjunkcije hronokratora u Jarcu će pasti egzaktno na njegov natalni JU, kopljonošu i vladara tačke osnove – establišment/duh nastupajuće epohe će dati neophodnu podršku njegovom izdizanju, omogućavajući harmoničnu integraciju njegovih temeljnih pobuda i potreba u društveno-političke tokove toga vremena.

Budući da se konjunkcija odigrala u zimskom kvartalu 1841. a proljetni ingres je imao kardinalni znak Vage na ASC, treba pogledati i zimski ingres koji joj je naposredno prethodio.  Adolf Co ingress 1841

Upada u oči pozicija MA vladara VIII polja na tački duha u malefičnom VI znaku. Još jedna potvrda sa najvišeg nivoa da će ideje i djelovanje Hitlera voditi ratoborni, rušilački, osvajački, krvoločni impulsi.  Uzgred, Vodolija po Ptolomejevoj podjeli mundanih kvadranata vlada upravo prostranstvima Rusije dok se taj znak (Ibn Ezra) vezuje i za širom svijeta rasute Jevreje.

Na kraju, jedno zapažanje u vezi esencijalno debilitiranog JU, kopljonoše i  vladara tačke osnove  – održao ga je u sedlu baš 12 godina, poptuno u skladu sa simbolikom korumpiranog JU kome trigonom aplicira i SU, vladar X polja.

Објављено под mundana astrologija, natalna astrologija, principi&tehnike | Оставите коментар

Jedna slamka među vihorove


Saglasno diktatu zdravog razuma tj. višemilenijskom iskustvu ljudske vrste, pojedinac je bio i ostao bespomoćno izložen udarima prirodnih katastrofa i tektonskih promjena društvenog ustrojstva (najčešće se radi o ratu koji predstavlja najbrži i najefikasniji instrument rušenja i preoblikovanja poretka)  koji obuhvataju velik broj individualnih sudbina, uništavajući  živote mnogih, dok  odredjeni manji broj u takvim vremenima čak „prоcvjeta“ ili bar prolazi bez većih duševnih ili tjelesnih ožiljaka. Zašto  samo pojedini prežive i najkrvavije pokolje i masovna stradanja а nemaju nekih  naročito „sretnih“ indikatora u horoskopu rođenja? Zbog  čega se po istom osnovu neki uzdignu iz najskromnijih uslova  do neslućenih visina slave  i uticaja?  Zašto je nekima „sudbina“ da u naponu snage i zdravlja završe svoj život uslijed (naizgled) slučajnog sticaja nesretnih okolnosti iako na tako nešto baš za taj period nije (upadljivo) ukazivala natalna karta? Ova su pitanja naravno zaokupljala i astrologe od samih početakа.

Odgovor leži u sferi mundane astrologije koja se bavi opštim, pojedinačnoj ljudskoj sudbini nadređenim tokovima  i kretanjima. Tako i Klaudije Ptolomej (2. vijek) u uvodu 2. knjige Tetrabiblosa  kaže da se prognoziranje pomoću astronomije  dijeli na dva velika i primarna dijela i pošto se prvi i univerzalniji odnosi na čitave rase/narode, države i gradove naziva se generalnim  (ratovi, epidemije, glad, potresi, poplave) dok je drugi i specifičniji onaj koji se odnosi na individualne živote i naziva se genetlialoškim. U skladu sa ovom podjelom, treba prvo razmatrati principe generalne tj. mundane astrologije budući da sе oni temelje na većim i moćnijim uzrocima nego pojedinačni događaji; pošto slabije prirode uvijek popuštaju pred jačim a pojedinačno je obuhvaćeno opštim, svakako je neophodno da oni koji namjeravaju ispitivati pojedinačnu sudbinu prije toga shvate generalne konsideracije.

Ovo preplitanje/prožimanje mundanog i individualnog, univerzalnog i posebnog ogleda se konkretno u tumačenju uticaja eklipse na pojedinca, gdje Ptolomej kaže da su obično opštim nevoljama najviše pogođeni oni u čijim je natalima pozicija svjetala (SU i MO) te uglova horoskopa (prije svih ascendenta!) identična stepenu eklipse ili je s njom u opozciji. Iako dalje ne razrađuje ovu temu, smatram da je opravdano „opasan“ uticaj pripisati i vladaru stepena eklipse, planetu koji je eventualno u konjunkciji sa eklipsom, vladaru ugla koji stepenu eklipse prethodi ili joj slijedi (takođe planetu na nekom od tih uglova), naročito ukoliko se radi o prirodnom malefiku ili ME koji je sa maleficima u bliskom aspektu, esencijalno/slučajno debilitiran, položen na nekoj malefičnoj fiksnoj zvijezdi, u terminu malefičnog planeta, itd. a posebno ukoliko je taj faktor već natalno oštećen.

Vettius Valens iz Antiohije (2. vijek) veliku važnost pridaje poziciji pre-natalne lunacije i njenog vladara na uglovima natala u aspektu sa beneficima (treba imati na umu da i esencijalno dostojanstveni, orijentalni malefici u sekti/hajzu i u aspektima sa beneficima mogu dati mnoge povoljnosti!)  kao indikatorima slave i društvenog uticaja osobe.

Ptolomej i Valens su vjerovatno najstariji autori koji ovako eksplicitno upućuju na proučavanje  neraskidive (astrološke) veze između pojedinačne ljudske sudbine i nadređenih joj mundanih ciklusa, ali svakako nisu jedini. U 9. vijeku na scenu stupa  Abū Maʿshar, Jaʿfar ibn Muḥammad al-Balkhī https://klasicnaastrologija.wordpress.com/2014/05/22/mundana-astrologija-abu-mashar-al-balkhi-o-velikim-konjunkcijama/ i on će u svojim djelima takođe reći štošta relevatnog na ovu temu. Kada razmatra astrološke indikatore rođenja kraljeva/vladara, on kaže da se mogu prepoznati po tome što im je stepen ascendenta identičan stepenu ascendenta horoskopa prelaska ciklusa konjunkcija hronokratora (JU i SA) u novi triplicitet tj. karti „srednje konjunkcije“ koja se dešava u intervalu 180 – 240 godina; isto važi i ukoliko je stepen ascendenta identičan poziciji svjetala toga horoskopa (prednost ima svjetlo vremena) ili stepenima JU i SA ili se stepen natalnog ascendenta poklapa sa jednom od kardinalnih tačaka nekog od navedenih indikatora („kardinalna tačka“ ovdje najvjerovatnije podrazumjeva  stepen koji je 90, 180 ili 270 stepeni udaljen od indikatora).  Ukoliko mu stepen ascendenta pada u znak MC-a karte srednje konjunkcije, a vladar je esencijalno/slučajno snažan i orijentalan, to je pokazatelj da će dotični biti slavan, častan i moćan kralj koji pobjeđuje svoje protivnike i neprijateljski im je nastrojen, te postaje vladar mnogih njihovih teritorija.  Ukoliko je planet koji vlada određenim geografskim podnebljem – kao što SA vlada Indijom, JU Vavilonom, MA Turcima, SU Romejskim carstvom, VE Arapima, ME Egiptom i MO Kinom – vladar MC u natalu i aplicira vladaru ascendenta a oba su egzaltirani i orijentalni, ovo je pokazatelj da će dotični vladati odgovarajućim područjem. U današnje vrijeme  (kao i tada, uostalom!) malo bi smisla imalo tumačenje da će neko zavladati Indijom, Arapima ili Kinom, ali je sasvim prihvatljivo reći da bi dotični mogao na nekom od tih područja ostvariti veliki uspjeh, uticaj, poštovanje i slavu. Naravno, pored svih ovih mundanih pokazatelja koji dodatno ukazuju na vladarsku poziciju, treba postojati i određeni natalni potencijal za tako nešto i Abu Ma’shar navodi i te kriterijume.

Kao što je za očekivati, nije zaboravio ni fiksne zvijezde – naprotiv; upravo ovdje se nalazi vjerovatno  najfascinatniji materijal koji objašnjava uticaj mundanog na ljudsku sudbinu. Kada tumači uticaj zlosrećnih nekretnica na vladara godine (ili vladara bilo koga polja) u karti proljetnog (ili nekog drugog) ingresa, on se takođe osvrće i na implikacije koje to može imati na natal djeteta čijem je rođenju taj ingres prethodio. Pa tako nailazimo na tumačenje da ukoliko neka od malefičnih fiksnih zvijezda pada na ascendent ili samo u I polje ingresa a ascendent novorođenčeta se poklopi sa tim stepenom, dotični će biti lošeg karaktera i nesretan, podložan mnogim bolestima, posebno glave. Ukoliko neka od malefičnih fiksnih zvijezda pada u II polje ingresa a nečiji se ascendent poklopi sa datim stepenom, on će biti prosjak i veoma malo će zarađivati a ukoliko ima neke imovine, ona će nestati a imaće problema sa grlom i ušima (ovo je inače jedini izvor za koji znam, pored Hrišćanske astrologije, i Ibn Ezrine Knjige natalnih i solarnih horoskopa koji ovako eksplicitno povezuje mundana polja /mundanog horoskopa/ i dijelove ljudskog tijela) U istom stilu daje objašnjenje za svih XII polja horoskopa godišnjeg ingresa kada su preko vlastitih vladara povezana sa fiksnim zvijezdama a ove opet sa stepenom ascendenta nekog djeteta. Implikacije su jasne, ali ipak treba istaći par bitnih činjenica – postoje i benefične fiksne zvijezde tako da tumačenja ne mogu/moraju biti samo negativna (mada se „uticaj“ i benefičnih nekretnica s vremenom pokaže čovjeku kao negativan, budući da su njihove, po kosmološkom ustrojstvu superiorne signifkacije satkane  da ih „prihvati“ nešto mnogo trajnije, pouzdanije i čvršće od prolaznog i promjenjivog ljudskog života u sublunarnom dijelu kosmosa, kako u  146 konsideracija opširno objašnjava Guido Bonatti (13.vijek); drugim riječima, njihovi darovi najčešće naglo i neočekivano  napuštaju osobu koja je u njima neko vrijeme uživala a to se doživljava kao velika nesreća, gubitak i kazna pošto se ljudsko biće krajnje nevoljno vraća prahu iz koga je stvoreno) a pozicija stepena ascendenta može se proširiti i na ostale hajleg tačke (SU,MO, Fortuna, PNL, posebno ako su istaknute na uglovima natalnog horoskopa) kao i na  preostala tri ugla. Pa bi tako npr. MO u noćnom a SU u dnevnom horoskopu na Aldebaranu  u X polju nečijeg natala koji pada u X polje (naravno, što bliže stepenu MC-a to bolje!) pre-natalnog ingresa dalo ubjedljivo snažniju signifkaciju slave, moći i uticaja od iste pozicije koja nije podržana tako potentnom mundanom signifikacijom. Naravno, zamisliv je i scenario gdje se dotična konstelacija nesretno namjesti na vrh XII, VI ili VIII polja ingresa, pa će takav natus imati sve, samo ne slavu, profesionalni uspjeh i priznanje a može da postane i simbol ozloglašenosti (zloupotrebljena moć) ili (tragične) sudbine koja je tako mnogo obećavala ali naizgled veliki potencijal nije ispunila uslijed vječitih zlosrećnih okolnosti, neprijateljstava, spletki i moćnih oponenata. I ovdje vidimo najvjerovatnije objašnjenje zašto neke osobe sa kraljevskim nekretnicama na primarnim uglovima ili svjetlima ne postignu/postanu baš ništa posebno, što bi prevazilazilo okvire sasvim prosječnog života dok se druge vinu do samih vrhova, kao što uči astrološka teorija.

Slika nikako ne može biti potpuna ukoliko se ne čuje šta  Abraham Ibn Ezra (12. vijek) po ovom pitanju misli. U opštim konsideracijama koje prethode tumačenju natala, on kaže da po pravilu, generalno/opšte potire pojedinačno i nabraja osam načina na koje se to može manifestovati. Neću ih spominjati sve, već samo neke koje imaju najdirektnije veze sa mundanim ciklusima a prva iz te kategorije je  treća stavka na njegovoj listi – pravilo koje se zasniva na efektima konjunkcije hronokratora (JU/SA) za svaku zemlju. Srž argumenta je da ukoliko ova konjunkcija ukazuje da će rat zadesiti određenu  naciju, čak iako mnogi od njenih pripadnika nemaju pokazatelje nasilne smrti u natalima, kada počne rat oni će svi biti pobijeni. Četvrta stavka se odnosi na revoluciju godine tj. proljetni ingres SU u znak Ovna – ukoliko ona ukazuje na pojavu bolesti u nekoj zemlji, osoba koja tu živi će se razboljeti iako nema pokazatelj u natalu da će biti bolesna te godine, budući da individualni indikator nema snagu da nadjača generalni. Šesta stavka odnosi se na uticaj natala kralja/vladara, budući da upravlja čitavom nacijom. Ukoliko se odredjene godine u kraljevom natalu pojavi indikacija da će zaratiti, on će onda poslati u rat mnogo ljudi iako se u njihovim natalima ne nalazi pokazatelj da će otići od kuće. Kada govori o elementima koje treba uzeti u obzir pri tumačenju kvaliteta vjere osobe, kaže da se uvijek treba razmotriti tačka Sunca (takođe poznata i kao tačka duha, tačka skrivenih stvari, tačka proroštva) koja se još zove i tačka misterije i ukoliko se u natalu Jevrejina nađe u znaku Vodolije (vezuje se za sudbinu Jevreja toga vremena /sve do uspostave nove države 1948./ budući da je konjunkcija hronokratora u tome znaku prethodila egzodusu iz Izraela nakon što su rimske legije 70. AD zauzele i porušile Jerusalim kao centar pobune), u natalu hrišćanina u znaku Lava (konjunkcija je prethodila rođenju Hristosa) a u natalu muslimana u znaku Škorpiona (srednja konjunkcija u tome znaku prethodila je rođenju Muhameda i pojavi islama) a vladar tačke je retrogradan, to je navodno pouzdan znak da će osoba „napustiti“ vjeru svojih otaca. Iako  SU ne može biti retrogradno, ono svakako može biti spojeno sa retrogradnim planetom  što ima slične signifikacije. Pored napuštanja vjere (koje po pravilu podrazumjeva prihvatanje neke druge), mislim da  se u ovom kontekstu najprije može govoriti o odbojnosti i neprijateljskom/ravnodušnom stavu prema istoj.

Zanimljivo je da su elementi mundane astrologije svoju primjenu našli čak i u horarnoj astrologiji pa ovaj bitan momenat zaslužuje dodatni osvrt. Vjerovatno po ugledu na već pomenutu Valensovu tehniku koja obuhvata  pre-natalnu lunaciju/njenog vladara, u pseudo-Ptolomejevom Centilokviju 97. aforizam   kaže da kad je vladar prethodne lunacije ugaon, stvar o kojo se pita se (uskoro) realizuje. Isto to, ali malo opširnije, može se naći u Bonatijevoj 70. konsideraciji koja uspješan ishod predviđa i u slučaju da je vladar sukcedentan (u sretnom/povoljnom V i XI) ali u tome slučaju ipak uz pomoć jednog od primarnih signifikatora u dobrom stanju – vladara ascendenta, MO ili vladara relevantnog polja. Ukoliko je vladar prethodne lunacije kadentan, stvar ne mogu spasiti čak ni oni.  Znatno proširenu varijaciju na temu  nalazimo i kod Hermana Dalmatinca (12. vijek) kada predstavlja vidove kojima se pojačava snaga/autoritet  relevantnog signifikatora. On nabraja slijedeće uslove – treba da ima dostojanstvo  1) na stepenu lunacije koja je pitanju prethodila kao i 2) na stepenu ascendenta te lunacije. Zatim bi bilo poželjno da isti planet ima autoriteta tj. dostojanstva na 3) stepenu ascendenta proljetnog ingresa te godine /ako je ascendent u fiksnom znaku, onda važi za čitavu godinu, ako je u jednom od dvotjelesnih znakova, važi do ulaska SU na prvi stepen Vage a ako je znak na ascendentu proljetnog ingresa kardinalan, onda su potrebna četiri horoskopa, za svako godišnje doba/  4) na ascendentu trenutno važeće male konjunkcije hronokratora (obuhvata period od 20 godina) i  5) u znaku gdje je tekuće godine stigao profekcioni stepen konjunkcije.

Ukoliko postoji kandidat koji ispunjava sve ove uslove a neoštećen je i na uglu u nekom od svojih dostojanstava imaće najveći autoritet da ponese signifikaciju. Naravno, teško da će jedan planet ispuniti sve navedene kriterijume, ali što ih je više pod njegovom nadležnošću, to je i njegov autoritet veći. Almuten ascendenta i stepena prethodne lunacije ima poseban autoritet po pitanju svega što se dešava u narednom četrnaestodnevnom periodu jer se  faze punog i mladog MO simbolički poistovjećuju sa „kapijama kosmosa“ kroz koje na utjelovljenje u sublunarnom svijetu prolazi sve što će u navedenom periodu nastati. Znaj da je ovo jedna od tajni astronomije i drevni mudraci među astrolozima su je sakrivali od ostalih koji su bili manje upućeni u ovu vještinu,  dodaje na kraju obrazloženja Herman.

Nazad na natalnu astrologiju. U 14. vijeku na ovu temu pisao je dosta opširno i italijanski astrolog Antonius de Montulmo koji se ne slaže sa Ibn Ezrom kada razmatra pitanje da li mundani faktori (konjunkcije hronokratora, godišnje revolucije, eklipse, komete, itd.) mogu da skrate životni vijek čovjeka određen godinama alkohodena. On rezonuje ovako – ti mundani indikatori su toliko brojni i učestali da bi skoro svi ljudi morali umrijeti od njihovog „uticaja“ a ne na osnovu natalnih faktora. Kao što solarni horoskop sličnom konstelacijom može da aktivira samo već postojeći dobar ili loš natalni potencijal a ne može da ga anulira (već samo donekle modifikuje) suprotnim pokazateljima, tako i mundani ciklusi mogu da ubiju samo one ljude sa čijim se natalnim potencijalom neki od njih (makar samo donekle) podudara. Tako bi npr.  MA/SA konjunkcija koja se desi na natalnom SU/MO  u X polju ili ASC mogla da skrati  život ali pod uslovom da jedan ili oba natalna malefika aspektima napadaju neki od ovih hajlega. Dakle, što je natalni potencijal za nasilnu smrt i kratak život izraženiji, to su mundani cklusi koji ga aktiviraju po takvu osobu opasniji – i obrnuto. Završava opaskom da je sve ovo utvrdio obimnim svakodnevnim iskustvom, budući da se nagledao natalnih signifikatora koje su ugrožavali indikatori eklipsi i godišnjih revolucija a tim osobama se ništa loše nije desilo. Montulmo, poput Ptolomeja, se ne bavi pitanjem upliva pre-natalnih mundanih ciklusa na natal osobe već se zadržava samo na efektima post-natalnih mundanih indikatora, za razliku od Abu Ma’shara i Valensa.

Johannes Schöner (15./16. vijek) je ostavio pravu riznicu konkretnih smjernica kako tumačiti preplitanje mundanih i natalnih faktora. Prvo treba vidjeti da li je vladar godine tj. horoskopa godišnje revolucije koja je prethodila rođenju osobe istovremeno i almutem figuris ili dispozitor SU, MO, Fortune, MC/ASC ili se neka od ovih hajleg pozicija osobe nalazi na vladaru godine jer ako je tako, to je pokazatelj dobrog ili lošeg u skladu sa prirodom vladara godine i konkretnom simbolikom  nekog od ovih natalnih faktora.  Takođe treba razmotriti da li je stepen tada aktivne eklipse ili stepen konjunkcije superiornih planeta (koji je najbliže prethodio rođenju) identičan stepenu vladara ascendenta, SU, MO, Fortune, MC ili ascendenta; ukoliko postoji poklapanje, to je indikator nečeg istaknutog, dobrog ili lošeg u životu osobe, u skladu sa signifikacijom hajlega i dispozitora eklipse ili velike konjunkcije; takođe treba razmotriti i prenatalni stepen konjunkcije ostalih planeta kao i njihove sinodičke konjunkcije sa SU u odnosu na pomenute hajleg pozicije natala – npr., pre-natalna VE/MA (ili SU/VE) konjunkcija na  koju pada  stepen ascendenta osobe (posebno) u nekom od požudnih znakova (Ovan, Bik, Lav, Jarac, i  u nešto manjem obimu, Vaga i Ribe)  može dati izuzetan fizički magnetizam i veliki erotski naboj  neobjašnjiv uobičajenim natalnim postavkama. A pozicija ascendenta na egzaltiranom JU kao vladaru godine u XI/V polju ingresa može da donose onu neshvatljivu „ludu“ sreću koja omogućava preživljavanje dvije nuklearne eksplozije bukvalno nad glavom http://www.todayifoundout.com/index.php/2013/06/the-man-who-survived-two-nuclear-bomb-attacks/  ili spas iz jasenovačkog pakla, užasa hiljada ustaških pokolja, kao što je bio onaj u glinskoj crkvi  http://www.jadovno.com/glina/articles/kalendar-genocida-28-jul-1941-svjedocenje-ljuban-jednak-seliste-glina.html#.VczYGbWkbs0  klanice Staljingrada…    Ako stepen pre-natalne lunacije pada na istaknutu poziciju natala, takođe simbolizuje bitna dešavanja, u skladu sa signifikacijom te pozicije – na MC je indikator izuzetnih počasti i profesionalnog uspjeha, na vrhu VII polja sreće u braku , na Fortuni bogatstva, itd. Pri tome treba imati na umu generaln pravilo da se kod osoba čija je pre-natalna lunacija mlad MO natalni potencijal intenzivnije manifestuje u prvoj polovini života dok su rođeni nakon punog MO na redu u drugoj polovini.

Završnu riječ na ovu fascinantnu temu ima Jean Baptiste Morin de Villefranche (16./17. vijek) koji je bio dvadestak godina stariji savremenik legendarnog „engleskog Merlina“ (William Lilly) i jedan od posljednjih velikana prave astrologije.

Iako često oštar kritičar Ptolomeja, slaže se sa njegovim stavom da univerzalno nadilazi pojedinačno i kaže da je ta doktrina od velikog značaja za astrologiju. Natalna karta pojedinca zavisi od prethodnih univerzalnih mundanih ciklusa – SU ingresa u kardinalne znake i lunacija koji predstavljaju potencijal; natalna karta ga samo realizuje u skladu sa sopstvenim signifikacijama i stoga se ne može reći da su one potpuno nezavisne od mundane simbolike. Konkretno, Morin kaže da ukoliko je natalni/solarni signifikator bolesti ili smrti isti kao signifikator epidemije u godišnjem ingresu i ukoliko te godine osoba ima opasnu primarnu direkciju u natalu, umrijeće. Ukoliko je planet koji je signifikator slave/počasti istovremeno i vladar MC karte godišnjeg ingresa a takođe je esencijalno/slučajno snažan, osoba će steći slavu/počasti.

U onim natalima gdje se pozicije uglova i svjetala poklapaju sa istovjetnim pozicijama u nekom od mundanih horoskopa, osobe trpe dobre ili loše „uticaje“, zavisno od kvaliteta toga mundanog horoskopa. Ako su natalne pozicije u kvadratu ili opozciji sa indikatorima mundanog horoskopa, efekti će biti negativni, a suprotno je u slučaju harmoničnih aspekata. Ukoliko su vladari primarnih signifikatora natala (posebno ascendenta, SU i MO) povezani sa pre-natalnom lunacijom/njenim vladarom preko aspekta ili dispozicije a istovremeno su SA i MA na primarnim uglovima natala (ASC i MC) ili su natalna svjetla oštećena, simbolizovaće nesretne, neugledne i čudovišne osobe.

Ako je stepen pre-natalne lunacije esencijalno/slučajno dostojanstven onda će simbolizovati neku istaknutu povoljnost, u skladu sa prirodom polja u kome se nalazi.  Ukoliko je u lošem stanju, biće indikator izrazite nesreće – npr. u VIII polju oštećen od malefika donijeće preranu/nasilnu smrt. Ukoliko je  esencijalno kvalitetan ali u lošem polju natala, osoba će doživjeti nesreću koju to polje simbolizuje ali će je nadvladati ili izbjeći – kao primjer ovoga Morin navodi poziciju pre-natalne lunacije u malefičnom XII polju sopstvenog natala. Ako je stepen esencijalno debilitiran  ali u nekom od profitabilnih polja natala, spriječiće realizaciju dobrobiti toga polja ili će ih snažno ometati.

Ako je vladar natala ili ascendenta osobe kvalitetan/snažan benefik i istovremeno vlada primarnom tačkom/stepenom ingresa ili njegovim vladarom (primarni stepen je ugao koji je nposredno iza SU u nizu zodijačkih znakova ingresa) ona će izbjeći zle efekte ingresa, posebno ukoliko on nije toliko nepovoljan  a solarni horoskop osobe se dodatno s njim ne podudara.  Ali ništa ga ne čini toliko sigurnim od lošeg ingresa nego kad je vladar natala ili ascendenta istovremeno i vladar toga ingresa, a posebno ukoliko se radi o benefiku; ukoliko se radi o malefiku, biće siguran od nevolja u početku ali će poginuti na kraju, naročito ako se solar i primarne direkcije slažu s takvim scenarijom.

Објављено под mundana astrologija, natalna astrologija, principi&tehnike | Означено са , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 коментар

Zaboravljena snaga planeta


Аstrološki princip o kome će u ovom tekstu biti riječi je prvo predstavljen u Abu Ma’sharovom Uvodu u astrologiju a zatim ga pominje i  Ibn Ezra u Početku mudrosti, objašnjava u Knjizi razloga pa primjenjuje u Knjizi natalnih horoskopa, Knjizi elekcija i Knjizi horarnih horoskopa

Koncept planetarne snage i slabosti je fundamentalan u astrologiji i utiče na analizu svakog tipa horoskopa pa ne čudi da ova tematika prožima i sva astrološka djela Ibn Ezre. Pored dobro poznatih pet osnovnih dostojanstava planeta, Ibn Ezra daje i  opširne liste faktora koji utiču na snagu, izbor i analizu planeta – signifikatora.  Ovaj će se  tekst baviti  objašnjem jednog od njih koga manje poznaju ili koriste čak i astrolozi koje interesuje klasična astrologija a to je snaga koja se temelji na poziciji planeta na orbitama  deferenta i epicikla, što su pojmovi iz Ptolomejevog geocentričnog modela kosmosa pomoću kojih se objašnjava kretanje i brzna planeta, njihov retrogradan hod, itd. Zbog toga je prvo neophodno objasniti i razumjeti ovaj ptolomejski astronomski scenario.

Deferent    predstavlja glavnu prividnu orbitu planeta, mjereno/gledano sa Zemlje. Naziv je nastavo od datinskog de ferre – „odnijeti“. Ptolomejeva teorija podrazumjeva da se svjetla uvijek kreću direktno oko Zemlje, dok ostale planete kruže na epiciklu oko sopstvene orbitalne putanje – deferenta. Centar deferenta nije identičan sa Zemljom, nego sa tačkom (x na slici) koja je na pola rastojanja između Zemlje i pretpostavljene uravnotežavajuće tačke koja se zove ekvant. Ova pomjerenost u odnosu na centar Zemlje izaziva promjene u udaljenosti planeta od Zemlje, što stvara prividne promjene u njihovoj brzini i kretanju.

Deferent

 

 

Dakle, dok planete kruže oko Zemlje na deferentu one istovremeno prividno orbitiraju i na ovom manjem krugu koji se zove epicikl.

 

Apogej PerigejApogej (od grčkog apo – „daleko od“ + gaia – „Zemlja“) je naziv za  tačku na orbiti epicikla koja označava najveću udaljenost planeta od Zemlje. Kad su superiorne planete SA, JU i MA na apogeju svog epicikla one su uvijek direktne, brze i u konjunkciji sa SU.  Za svaki planet (osim SU i MO) se dakle može reći da ima dva apogeja tj. tačke najveće udaljenosti od zemlje – jedna se nalazi na deferentu i predstavlja, uslovno rečeno, fiksnu poziciju (pomjera  se jedan stepen za 66 godina, približno kretanju fiksnih zvijezda i o tim pozicijama će biti riječi kasnije)  a druga je na epiciklu. Shodno tome, planet može da bude u „duplom“ apogeju i u najvećoj mogućoj udaljenosti od Zemlje. Pošto je Zemlja tradicionalno bila shvatana kao najniža sfera, udaljenost od nje  je simbolizovala uzvišenost, superiornost, božansko i duhovnu snagu.

Perigej (od grčkog peri – „u blizini“ + gaia – „Zemlja“), je tačka na orbiti epicikla  planeta na gdje se one najviše približavaju Zemlji i tada su superiorne i inferiorne planete uvijek retrogradne; dok su superiorne  u opoziciji sa SU, inferiorne su opet u konjunkciji budući da se ne mogu udaljiti od SU više od 28 stepeni (ME) i 48 stepeni(VE).  Dakle,  postoji tačka perigeja i na deferentu (prikazana na slici) i ona se nalazi nasuprot već pomenutog „fiksnog“ apogeja. Naravno, kao što planet može biti u duplom apogeju, isto tako može biti i u duplom perigeju. Za razliku od apogeja, perigej je tradicionalno simbolizovao niskost/poniženost, ovozemaljske stvari i fizičku snagu (planete u perigeju izgledaju veće i sjajnije)

Geocentric Motion of the Superior Planets

Za superiorne planete period rotacije na deferentu iznosi približno dvije godine (MA), dvanaest godina (JU) i dvadeset devet godina (SA) dok je period rotacije na epiciklu  egzaktno jedan sinodički ciklus sa SU – od konjunkcije do konjunkcije. Kao što je već rečeno, kad je (superiorni) planet u apogeju on je direktan, brz i u konjunkciji sa SU, dok je u perigeju retrogradan i u opoziciji sa SU (akronički izlazakkad SU zalazi na descendentu superiorni planet izlazi na ascendentu). U prvoj stanici (St R) nakon koje planet kreće retrogradno, kombinacija kretanja na epiciklu i deferentu čini da se planet prividno približava Zemlji, dok je u drugoj stanici (St D) suprotno – kombinacija kretanja na deferentu/epiciklu uzrokuje udaljavanje planeta od Zemlje. Dok planet putuje od tačke St D do A, on dobija na brzini (brzina na epiciklu se dodaje brzini na deferentu) a kada pređe tačku A (apogej)  počinje da usporava dok ne dosegne tačku St R u kojoj se kretanje na epiciklu oduzima od brzine kretanja na deferentu i planet postaje retrogradan da bi u tački P (perigej) dosegao maksimum brzine retrogradnog kretanja. Nakon što prođe tačku P, počinje da usporava u retrogradnom kretanju dok ne stogne do St D tj. druge stanice i tako u krug.

Geocentric Motion of the Inferior Planets

Kretanje inferiornih ME i VE je u mnogo čemu slično kretanju superiornih planeta ali postoje i bitne razlike. Prva se sastoji u tome da je kretanje deferenta vezano za SU tako da je tačka C (centar epicikla) uvijek u konjunkciji sa tranzitnim SU stoga deferenti ME i VE imaju isti period kao i SU dok epicikli imaju period koji odgovara perodima heliocentričnih orbita oko SU. Posljedica ove povezanosti sa SU je da inferiorne planete nikad ne mogu biti u opoziciji sa SU, već samo u konjunkciji. Kada su ME i VE u tački A (apogej) one su u konjunkciji sa SU i direktnog su kretanja a kad su u tački P (perigej) onda su opet u konjunkciji sa SU ali retrogradne. Konjunkcija u apogeju je poznata kao superiorna  a u perigeju kao inferiorna. Tačke njihove najveće elongacije su neposredno prije St R (prva stanica) i neposredno nakon St D (druga stanica).

U epiciklu planeta su dakle takođe četiri „ugla“ – apogej, prva stanica, perigej, i druga stanica koji isto tako opisuju četiri kvadranta, analogno uglovima/kvadrantima horoskopa i  četiri glavne MO faze.

Kvadranti epicikla

Po Ptolomeju, jutarnje superiorne planete (istočne od SU)  od helijačkog izlaska do prve stanice pojačano „proizvode“ vlagu, od prve stanice do do akroničkog izlaska (opozicija sa SU) toplinu, od akroničkog izlaska do druge stanice suvoću i od druge stanice do helijačkog zalaska, hladnoću. Inferiorne planete helijački izlazak imaju zapadno od SU tj. nakon njega u slijedu zodijačkih znakova pa su do prve stanice pojačano vlažne, od prve stanice do inferiorne konjunkcije sa SU tople, od inferiorne konjunkcije sa SU do druge stanice suve i od druge stanice do helijačkog zalaska (na putu do superiorne konjunkcije sa SU), hladne.

Što se tiče kvadranata deferenta, i tu planete poprimaju različite kvalitete u zavisnosti od pozicije pa su tako suve tokom izdizanja tj. uspona prema tački apogeja dok su vlažne za vrijeme silaska prema tački perigeja, ali se pri tome priroda njihove aktivnosti ne mijenja (Al Biruni)

Kao što je već rečeno, ovaj vid izdizanja i kretanja planeta postaje konsideracija pri procjeni snage/slabosti, kao i u stvarima koje se tiču fizičke ravni i duhovnog nivoa. Uvrštavanje ove tehnike u astrologiju je izgleda počelo u eri arapskih astrologa, kao što napominje R. Hand  u  Sažetom uvodu u astrologiju Abu Ma’shara a zatim  ovome konceptu Ibn Ezra daje interpretativnu vrijednost u svoja tri glavna djela.

U II poglavlju Početka mudrosti gdje govori o znacima zodijaka, Ibn Ezra navodi i tadašnje superiorne i inferiorne pozicije planeta tj. tačke apogeja i perigeja na deferentu i to za godinu 4908. po jevrejskom kalendaru (1148. AD) Skraćeni uvod u astrologiju (prevod B. Dykes) daje pozicije tačaka apogeja za 2010. godinu

SA – 22° Strijelca, JU – 2° Vage, MA – 23° 30′ Lava, SU – 9°30′ Raka, VE – 9° 30′ Raka, ME – 9° Škorpiona

Lunarni apogej i perigej za svaki mjesec  http://www.timeanddate.com/astronomy/moon/distance.html

Ako se zna da se ove pozicije pomjeraju oko 1° za 66 godina, onda se navedene vrijednosti (po Al Biruniju) ne podudaraju sa nekim pozicijama iz vremena Ibn Ezre kojima treba dodati nešto malo više od 13 stepeni za 2010. Naime, kod apogeja  JU nastupa „problem“, jer navodi da se radi o 23.  stepenu Djevice, što bi onda za 2010. trebao biti 6. stepen Vage. Slično je kod SA, kome je apogej na 12. stepenu Strijelca pa bi shodno tome danas trebao biti 25. stepen, ne 22. Ali u Knjizi razloga se nalazi riješenje nedoumice – kad tumači snagu sukobljenih planeta na osnovu ovog parametra, Ibn Ezra kaže:

Biti pobjednik na fiksiranom krugu [deferentu] predstavlja veliku snagu jer tamo planet ostaje dugo vremena, dok na epiciklu brzo prelazi od apogeja do perigeja.

Shodno Ibn Ezrinom obrazloženju, može se reći  da je pozicija superiornog planeta samo u znaku apogeja [na deferentu] dovoljna, budući da SA boravi u jednom znaku oko dvije i po godine, JU godinu dana a MA oko 2 mjeseca, SU mjesec dana a VE i ME u prosjeku nešto manje od toga. Uzmimo za primjer skorašnji  tranzit SA kroz Strijelca (19. 9. 2015.  – 21. 12. 2017.) Tokom čitavog ovog perioda, za SA se može reći da je u svom apogeju na deferentu (naravno, što bliže samoj tački, to je simbolika jača) a za to vrijeme će nekoliko puta biti i u apogeju na svom epicklu i to svaki put kad bude u konjunkciji sa SU – Decembra 2015./2016./2017. a u perigeju na epiciklu svaki put kada u ovom razdoblju bude u opoziciji sa SU i retrogradan.  Predstojeći tranzit orijentalnog MA  kroz znak Lava (9. 8. – 25. 9. 2015.) takođe je dodatno kvalifikovan pozicijom u znaku vlastitog apogeja na deferentu.

Kada razmatra različite vidove snage planeta, Ibn Ezra u kontekstu  apogej/perigeja diferencira između indikatora tijela i duše i kaže:

Kad je planet na svojoj visokoj poziciji onda je blizu zodijačkog kruga i nalikuje duši, a kad je na niskoj poziciji bliže je Zemlji koja je poput tijela koje je alat duše, jer tijelo jest alat. Što se tiče planeta koji se uspinje na malom krugu [epicikl] čija je fiksna sfera daleko od Zemljine, postoji razlika u mišljenju astrologa Indije i Ptolomeja. Astrolozi Indije kažu da je planet na svom visokom položaju [apogej] nalik čovjeku koji jaše svog konja, dok je planet na svom niskom položaju [perigej] poput roba koji hoda putem. Ptolomej kaže da je planet mnogo jači kad je bliže zemlji, a kad je dalje onda je suprotno od toga.   Po mom mišljenju, svi su u pravu jer kad je planet daleko od Zemlje on prima mnogo snage od superiornih principa i ukoliko vlada dušom, koja je takođe superiorna, onda će osoba biti izuzetno mudra  a ako vlada tijelom, osoba će biti niska i mršava i neće imati dovoljno snage. Ukoliko je planet na niskoj poziciji [perigej] i vlada dušom, osoba će biti budalasta i neuka, a ako vlada tijelom onda simbolizuje veliko i snažno tijelo. U ovo sam se lično uvjerio mnogo puta.

Kriterijumi za određivanje pobjednika

Ako želiš da znaš koji će planet pobijediti, pogledaj koji je bliži uzvišenom položaju [apogej] na vlastitom čvrstom krugu [deferent]; taj će nadjačati. Ovo daje četiri boda snage. Takođe, razmotri koji od njih je bliži uzvišenoj tački na svom malom krugu [epicikl] jer taj će nadjačati. Ovo daje tri boda snage. Zatim prouči njihovu latitudu od ekliptike, jer onaj koji je na ekliptici pobjeđuje onoga koji ima južnu latitudu, a onaj koji ima sjevernu latitudu pobjeđuje onoga koji je na ekliptici ili ima južnu latitudu. Ako su oba sjeverne latitude, nađi čija je veća i taj će biti jači; a ako su oba južne latitude, biće jači onaj čija je latituda manja. Ovo daje dva boda snage. Takođe vidi da li je jedan od njih u znaku gdje ima neko vladarstvo/autoritet i daj mu na osnovu toga jedan bod snage. Znaj da je superiorni planet orijentalan od SU [posebno kad se radi o dekster sekstilu sa SU]  na vrhuncu moći i daj mu za ovo pet bodova snage, ali ako je okcidentalan od SU, onda je slab – pripiši mu pet bodova slabosti. Suprotno važi za inferiorne planete, jer one su moćnije kad su okcidentalne od SU. Planet u direktnom kretanju će nadjačati onoga koji je retrogradan a planet u aspektu sa SU će nadjačati onoga koji je spaljen ili pod zracima.

Planet u X polju (šest bodova) će nadjačati onoga u I (pet bodova) dok će planet u VII polju (tri boda) biti jači od planeta u IV polju (dva boda). Sukcedentno XI (četiri boda) je jače od ugaonih VII/IV, dok sukcedentno V daje jedan bod.

Superiorni planet će nadjačati inferiorni.

Literatura:

 – The Astrology of Avraham Ibn Ezra (1089-1164) by Meira Epstein, NCGR-C.A

 – Introductions to Astrology (Abu Ma’shar/Al Qabisi), translated by Benjamin Dykes

– Muhammad Ibn Ahmad Al Biruni,  The Book of Instruction in the Elements of the Art of Astrology (translated by R. Ramsay Wright)

– Claudius Ptolemy, Tetrabiblos (translated by Robert Schmidt)

Late Classical Astrology: Paulus Alexandrinus and Olympiodorus (translated by Dorian Gieseler Greenbaum)

http://www.skyscript.co.uk/gl/glossary.html

Објављено под principi&tehnike | Оставите коментар

Radovanje


Pošto o prirodi sekte helenistički astrolozi generalno raspravljaju u kontekstu malefičnosti/benefičnosti planeta, ona se primarno odnosi na modifikaciju njihovog bazičnog karaktera i zbog toga nema veze sa snagom Sekta planeta se određuje isključivo na osnovu toga dali je horoskop dnevni ili noćn, tj. da li je SU iznad ili ispod „zemlje“/linije horozonta/. Ptolomejevо objašnjenje sekte planeta bazira se upravo na ideji da svaki pripada onoj sekti koja naglašava/pojačava umjerene kvalitete a ublažava ekstremne (R. Schmidt je mišljenja da nije ispravno prirodu planeta posmatrati kao inherentno dnevnu ili noćnu; po Ptolomejevom rezonovanju, dan je zapravo suprotan osnovnoj prirodi SA što većeg malefika čini manje destruktivnim i uravnoteženijim u dnevnom horoskopu a obrnuto važi za manjeg malefika MA) Tako su po njemu (Tetrabiblos, knjiga I, poglavlje VII) dvije sekte jasno i nedvosmisleno dan i noć, ili dnevna i noćna priroda a ne SU i MO /Paulus Aleksandrijski/.   SU, JU i SA su stoga dodijeljeni danu a ne dan SU, kao kod Paulusa; MO, MA i VE su isto tako dodijeljeni noći a ne noć MO. ME je specifičan slučaj i dnevni je kad je orijentalan  a noćni kad je okcidentalan od SU. U VI poglavlju on kaže da je dan muževniji a noć žestvenija dok na drugim mjestima redovno povezuje istok i jutro sa muškim a zapad i veče sa ženskim principom.

Poziciju u muškim ili ženskim znacima te istočno ili zapadno od SU Ptolomej tumači kao intenziviranje tj. „radovanje“  osnovne muške ili ženske prirode planeta – on nedvosmisleno jasno kaže da su parovi dnevni/noćni, muški/ženski i benefičan/malefičan ravnopavni fundamentalni principi.

Postoji mnogo različitih definicija radovanja planeta u djelima helenističkih astrologa i neka od njih su usko povezana sa principom sekte. Najpoznatija varijanta se tiče položaja planeta po poljima – ME u I, MO u III, VE u V, MA u VI, SU u IX, JU u XI i SA u XII. Šema jasno pokazuje da se dnevne planete  raduju iznad horizonta dok za noćne važi obrnuto a ME u 1. je, kao i uvijek, „kameleon“. Sam koncept „radovanja“ generalno označava okolnosti pod kojima su prirodne karakteristike planeta inenzivirane, što može biti  loše, posebno kad su u pitanju malefici.

I Radovanje planeta  bazirano na solarnoj/lunarnoj ili dnevnoj/noćnoj prirodi. 

1) Dnevne planete se raduju kad su zajedno sa SU iznad ili ispod zemlje, za noćne važi obrnuto – halb srednjevjekovnih astrologa/Al Qabisi/

2) Dnevne planete se raduju u muškim znacima, ženske u ženskim – u kombinaciji sa halbom  ovo postaje arapski hayyiz  koji zaslužuje dodatan osvrt.

Jer ako je planet u ovakvom stanju, biće u svom „domenu“ i imaće snažnu prirodu, simbolizujući umjerenost/odmjerenost i prikladnost/podobnost/sposobnost. A ako je drugačije o svega ovoga, biće suprotno vlastitom domenu i simbolizovaće kvarenje [podrazumjeva neumjerenost i pretjerivanje što rezultira nestabilnošću i haotičnošću efekata]  Abu Ma’shar, Veći uvod u Astrologiju

i njegova snaga će biti nalik čovjeku koji je na mjestu svog uspjeha, sticanja i sreće Al Qabisi, Uvod u astrologiju

a)Svjedočanstvo signifikatora iz kategorije domena označava da će svaka  dobra stvar biti na raspolaganju.b)U vlastitom domenu, to je kao kad neko radi nešto prikladno/srazmjerno samom sebi. c)Planet suprotan vlastitom domenu je poput nekoga ko je umiješan u nešto što mu nije svojstveno/podesno/prikladno Abraham Ibn Ezra, Početak mudrosti

Arapski hayyiz je prevod grčkog hairesis što se danas obično prevodi kao sekta, ali arapsk i grčki jezik dijele i druga temeljna značenja. Hairesis podrazumjeva uzimanje ili zauzimanje/hvatanje/osvajanje nečega, kao i svrstavanje/biranje strane. Hayyiz  takođe označava svrstavanje, davanje prednosti/sklonost jednoj stvari nad drugom tj. favorizovanje ali haza kao korijen  riječi upućuje na takmičarski kontekst i shodno tome, pobjedu kao rezultat te držanje drugih podalje od onoga nad čime se stekla kontrola.

Kompetencija je još jedno značenje i to u smislu proporcionalnosti između vlastitih mogućnosti i postavljenog zadatka ali i usklađenosti između planeta odredjene sekte i pozicije koju zauzima – planete svjesno i svrsishodno pokušavaju uraditi/postići nešto; određeni zadatak im je „zapao“, pripada im.

Uzimajući sve navedeno u obzir, da se zaključiti da hayyiz /domen  podrazumjevaju dva osnovna koncepta – uravnoteženost aktivnosti planeta i sposobnost/prikladnost i proporcionalnost zadatku/dužnosti koja im pripada a ovome se mogu dodati još neki deskriptivni detalji kao što su kompetencija i smirenost (kao i njihove suprotnosti – nekompetencija, disproporcionalnost, uznemirenost/nervoza, hirovitost/brzopletost).

Generalno, može se reći da sekta pokazuje kome primarno pripada odgovornost u nekom horoskopu – u dnevnom će to uvijek biti SU, JU i SA, a u noćnom MO, VE i MA.  Planete u domenu naročito one koje su i u sekti, posjeduju kompetenciju da djeluju i to na razuman, smiren, uravnotežen i samopouzdan/siguran način. One koje nisu u domenu će simbolizovati nelagodu i nemir, umanjenu kompetenciju ili sposobnost da djeluju konstruktivno. To je kao da pozicija u domenu identifikuje pravi planet za upravljanje kartom – postoje kandidati na koje izbor automatski pada, čija je to prirodna funkcija (sekta) ali može se desiti da nisu i podesni/kompetentni za to (domen).

3) Dnevne planete se raduju kad su u jutarnjem izlasku, noćne kad su u večernjem. Paulus Aleksandrijski ovu konfiguraciju definiše kao poziciju planeta kad su  15 ili više stepeni ispred SU u zodijačkom nizu, sve dok ne dosegnu desni trigon sa SU – ovaj je scenario moguć samo kod superiornih planeta SA, JU i MA. Npr, SU je na 13. stepenu Le, SA/JU/MA na 28. stepenu Raka dok bi ih desni trigon pozicionirao na 13. stepenu Ovna. Večernje izdizanje je suprotno navedenom – interval od 15 stepeni iza SU do lijevog trigona s njim.

4) Dnevne planete se raduju kad su istočno od SU (Ptolomej ovo identifikuje kao poziciju na potezu od 90 stepeni ekliptike prije SU u slijedu zodijačkih znakova i onu koja joj leži nasuprot – npr, SU je na 15. stepenu Le pa će istočni kvadrant protezati do 15. stepena Bika dok će drugi istočni kvadrant zauzimati prostor od 15. stepena Vodolije do 15. stepena Škorpiona; preostala dva će biti zapadni) a noćne kad su zapadno od MO tj. kad se nalaze iza/nakon MO u zodijačkom slijedu i u kvadrantima zapadno od SU. Kvadranti istočno od SU (analogno onima od ASC, tj. potez ASC-MC i DESC-IC!) donose raniju/bržu manifestaciju simbolike i pojačavaju mušku prirodu planeta, dok zapadni čine suprotno.

5) Planet se raduje u nekom od  dostojanstava pripadnika iste sekte – npr. MO  u terminu VE/MA bilo kog znaka, ME terminu ukoliko je pripadnik noćne sekte, itd.

6) Dnevne planete se raduju u solarnom domenu zodijaka (potez Lav – Jarac), noćne u lunarnom domenu (Vodolija – Rak)  https://klasicnaastrologija.wordpress.com/2015/05/24/mjesec-u-blizancima/

7) MO se raduje u kontaktu sa planetama dnevne sekte kad je u fazi rasta svjetlosti, a kad je u fazi opadanja onda se raduje sa pripadnicima vlastite sekte Pseudo-Serapio R. Schmidt misli da se ovo može tumačiti i kao radovanje MO u fazi rasta u dnevom horoskopu, a u fazi opadanja u noćnom ali i da se može odnositi na scenario samo kad je 30 stepeni prije ili poslije punog MO

II Radovanje planeta na osnovu muške/ženske prirode

1) Muške planete se raduju u istočnom kvadrantu (od ASC do MC) i onome nasuprot (DESC-IC) dok se ženske raduju u preostala dva

2) Muške planete se raduju kad su istočno od SU (u već pomenutih 90 stepeni longitude koji prethode SU i njemu suprotnom kvadrantu) a ženske kada su zapadno od SU ( segment od 90 stepeni longitude koji se proteže iza SU i njemu nasuprotni kvadrant).

3) Muške planete se raduju u solarnim domicilima, ženske u lunarnim (Dorotej Sidonski)  Po ovome bi se MA radovao u Škorpionu JU u Strijelcu, a SA u Jarcu, budući da Vodolija pripada lunarnom domenu dok bi se VE radovala u Biku a ne u Vagi. Hefestion  daje drugačiji raspored, jer SA se po njemu raduje u Vodoliji budući da je to muški znak dok se ME  raduje u Djevici.

III Radovanje zasnovano na generalnim uslovima koje se tiču svih planeta

1) Planet se raduje kad je na vlastitom tronu, čak ako je pritom i pod zracima. Pseudo – Serapion  objašnjava da povoljni efekti benefika na tronu bivaju ojačani a malefici se transformišu u benefike. Problematična je definicija trona, jer kod Ptolomeja označava poziciju planeta u najmanje dva dostojanstva, neki tekstovi prihvataju samo egzaltaciju (Serapion) dok Pseudo – Serapion koristi domicil ili egzaltaciju.   Antioh/Retorijus u obzir uzimaju domicil, egzaltaciju i termin dok Porfirije dodaje i triplicitet.

2) Planet se raduje kad je  na „dobrom mjestu“ koje Pseudo-Serapion definiše kao ascendent, X, XI, V, IX i III polje. Po ovom tekstu,ostale pozicije su lose. S druge strane, Porfirije (Uvod u Tetrabiblos, 53. poglavlje koje moguće nije autentično) kaže da su dobra mjesta svi uglovi i sljedujuća polja koja aspektiraju ascendent – V i XI. Ovo takođe predstavlja grupaciju „prosperitetnih“ polja ali po Ptolomejevom mišljenju, te pozicije imaju više veze sa snagom planeta – kako god, izgleda da postoje položaji u kojima je svaki planet modifikovan ka ispoljavanju povoljnih karakteristika.

LiteraturaTetrabiblos, knjiga IV (prevod Robert H. Schmidt)/Introductions to Traditional Astrology: Abu Ma’shar&Al Qabisi (prevod Benjamin N. Dykes)

Објављено под principi&tehnike | Оставите коментар